شاخص موفقيت نظام و رسانه ملي

 در شناخت ميزان درصد موفقيت رسانه ها در ميزان كسب اعتماد و همراه سازي مخاطبان، شاخص هاي متفاوتي تعريف شده است كه هر يك به طور مجزا قابل دستيابي و بررسي است.

  محمدتورنگ در مقاله اي در آتی نیوز با عنوان «شاخص موفقيت نظام و رسانه ملي» نوشت: در شناخت ميزان درصد موفقيت رسانه ها در ميزان كسب اعتماد و همراه سازي مخاطبان، شاخص هاي متفاوتي تعريف شده است كه هر يك به طور مجزا قابل دستيابي و بررسي است...
محمدتورنگ افزود: در شناخت ميزان درصد موفقيت رسانه ها در ميزان كسب اعتماد و همراه سازي مخاطبان، شاخص هاي متفاوتي تعريف شده است كه هر يك به طور مجزا قابل دستيابي و بررسي است.
در اين دوران، رسانه ها گزارشگر وقايع سياسي، اقتصادي و اجتماعي ومنعكس كننده مذاكرات مجامع ونهادهاي قانونگذار محسوب مي شوند. و وسيله اي دردست نهادهاي حكومتي و اجتماعي براي بسيج افكارعمومي يا شكل دادن به مرام ومسلكي، ابزاري براي پروپاگاندا دركشمكش بين دولتها، نگهبان وناظر برعملكرد حكومتها و ازهمه مهمتر وسيله اي براي آگاه كردن مردم از مسائل و اعمال قدرت درجوامع به كارمي روند.
به عبارت ديگر رسانه ها در اين دوران، كاركردي دوسويه دارند با استفاده از رسانه ها مي توان در جامعه انگيزه و حركت ايجاد كرد و يا فرهنگ عمومي را پايه ريزي و گسترش داد و همين طور افكار عمومي را در رابطه با موضوع خاصي تبيين كرد . رسانه مي تواند ارتباط دوسويه را بين افراد يك جامعه و حتي جامعه جهاني برقرار كند.
در جنگ نرم، آنجا كه قدرت‌هاي سياسي، توان به ميدان آوردن نيروي نظامي ‌را ندارند و يا جامعه آنان قادر به تحمل تلفات انساني نيست، به جنگ رسانه‌اي روي مي‌آوردند و از اين ابزار بهره‌برداري مي‌كنند. جنگ رسانه‌اي از جمله جنگ‌هاي بدون خون‌ريزي و جنگ آرام محسوب مي‌شود البته بسيج عمومي در اين ميدان بسيار اهميت مي يابد و به عنوان شاخص قدرت رسانه شناخته مي شود، يعني توجه به اين محور مهم كه رسانه ها در صف كشي هاي متقابل خود، تا چه حد توانسته اند، به بسيج مخاطبان خود بپردازند.
زيرا در اين جنگ ، ملت‌ها و مردم با خواست و اراده خود و قبول هزينه در معرض حمله قرار مي‌گيرند . در اين جنگ طرف متخاصم كنترل افكار عمومي را در اختيار مي گيرد.
در اين ميان رسانه ها با بهره گيري از عامل توزيع اطلاعات بر اساس اهداف سياسي خود، به شكل دهي افكارعمومي پرداخته و به جهت دهي به حركت هاي اجتماعي مي پردازند.
در ماجراي فتنه 88 رسانه هاي بيگانه تمام قد به تلاش براي بسيج مردم عليه نظام اسلامي در خيابان هاي تهران پرداختند و حتي در سطح بهره گيري از رسانه هايي همچون پيامك و بلوتوث كليپ هاي صوتي و تصويري ساختگي و ساخت بازي هاي رايانه اي نيز در جهت پشتيباني رسانه اي بهره گيري كردند.
به ‌عنوان نمونه در همان روزها بازي2 Just cause كه در آن كاربر وظيفه دارد در نقش مأمور سازمان سيا به امريكاي لاتين سفر كرده و با كمك مردم معترض، با روش هاي گوناگون از آزاد كردن رهبر شورشيان از زندان گرفته تا تسخير مركز راديو براي پخش سخنراني دو دقيقه اي سران حزب و انواع روش هاي براندازي، طومار يك حكومت ضدامريكايي را به هم بپيچيد در خيابان هاي تهران توزيع مي شد.
با اين وجود و با حضور همه پشتيبان هاي رسانه و عمليات رواني رسانه هاي بيگانه هيچكدام نتواستند، با تلاش و هزينه كرد پول هاي هنگفت حتي در يك برهه كوتاه همراهي مردم و بسيج عمومي را به دست آورند.
از سوي ديگر بررسي كارنامه چند ساله اخير رسانه ملي در فراخوان هاي عمومي و اجراي مراسم ملي حاكي از يك ميدان متفاوت از همراهي عمومي مخاطبان در جهت اهداف تبيين شده است.
اين بسيج عمومي حتي در فراخوان هاي نه چندان رسمي و حتي در سطح يك برنامه از يكي از شبكه هاي تلويزيون مثل جشن هاي شعبانيه و جشن رمضان نيز قابل مشاهده است كه نشان از ميزان اعتماد بالاو همراهي مخاطبان با رسانه ملي دارد و از موفقيت هايي است كه مي بايست آن را ارج نهاد و اجر آن را محفوظ داشت.