فیلم بیشتر »»
کد خبر ۱۲۰۲۶۶۲
تاریخ انتشار: ۰۶:۲۵ - ۰۹-۰۸-۱۴۰۵
کد ۱۲۰۲۶۶۲
انتشار: ۰۶:۲۵ - ۰۹-۰۸-۱۴۰۵

نقشه راه «روزنامه جوان» برای پایان جنگ

پایان جنگ ایران و آمریکا
عبور عزتمندانه از این وضعیت، نه صرفاً با «صبر راهبردی» ممکن است و نه با تنش‌زدایی بدون تضمین که برخی از مرعوبین داخلی توصیه می‌کنند. بلکه مسیر واقعی، تثبیت قدرت میدانی به‌عنوان پشتوانه دیپلماسی، تحمیل هزینه به طرف مقابل برای هرگونه نقض توافق و حفظ انسجام داخلی در برابر فشار‌های فرسایشی است.

روزنامه جوان نوشت: خروج عزتمندانه از وضعیت «نه جنگ، نه صلح»، نیازمند ترکیبی از بازدارندگی نظامی پایدار، دیپلماسی فعال و تقویت تاب‌آوری داخلی است.

به گزارش عصر ایران، عباس حاجی‌نجاری در یادداشتی با عنوان "نقشه راهی برای پایان جنگ" در روزنامه جوان نوشت: تدابیر ابلاغی رهبر معظم انقلاب به دبیر شعام در دیدار هفته گذشته را باید در چارچوب وظایف این شورا، نقشه راهی برای پایان عزتمندانه جنگ به نفع ملت ایران دانست؛ نقشه راهی که با تأکید بر خاتمه بخشیدن به «شرایط نه جنگ و نه صلح» با اتکا به دستاورد‌های دفاع مقدس مردم ایران در دو جنگ تحمیلی اخیر، باید نقطه پایانی برای طمع‌ورزی دشمنان علیه ایران عزیز و مردم سرافراز آن باشد.

 خروج عزتمندانه از وضعیت «نه جنگ، نه صلح»، نیازمند ترکیبی از بازدارندگی نظامی پایدار، دیپلماسی فعال و تقویت تاب‌آوری داخلی است. الزامات اصلی ایران در این عرصه عبارتند از:

- حفظ وحدت و انسجام ملی، استمرار و تقویت حضور میدانی و خیابانی مردم به عنوان مؤثرترین راهبرد برای مقابله با دشمن

- مدیریت راهبردی تنگه هرمز به‌عنوان اهرم قدرت و بازدارندگی در برابر فشار‌های خارجی

- حفظ و تقویت بازدارندگی و ارتقای توان نظامی برای مواجهه با تهدیدات دشمن

- تقویت دیپلماسی هوشمندانه به عنوان مکمل قدرت نظامی برای پای کار آوردن ظرفیت‌های منطقه‌ای و بین‌المللی و پرهیز از مذاکره صرفاً تاکتیکی که تنها تنش را موقتاً مهار کند، اما ماهیت تهدید را حفظ نماید. 

- تقویت تاب‌آوری در برابر فشار‌های اقتصادی از طریق: ۱- حضور جهادی و میدانی دولتمردان برای حل مشکلات کشور و تأمین نیاز‌های مردم ۲- مدیریت هزینه‌ها و اصلاح ساختار‌های موازی در دستگاه‌های اجرایی برای افزایش بهره‌وری و کاهش بار مالی ۳- مدیریت مصرف و پرهیز از اسراف با مشارکت عمومی

عبور عزتمندانه از این وضعیت، نه صرفاً با «صبر راهبردی» ممکن است و نه با تنش‌زدایی بدون تضمین که برخی از مرعوبین داخلی توصیه می‌کنند. بلکه مسیر واقعی، تثبیت قدرت میدانی به‌عنوان پشتوانه دیپلماسی، تحمیل هزینه به طرف مقابل برای هرگونه نقض توافق و حفظ انسجام داخلی در برابر فشار‌های فرسایشی است.

ارسال به دوستان
captcha