معماری بروتالیستی تایلند؛ نگاهی به بناهای شاخص با بتن و فرم‌های متفاوت (+عکس)

کتاب «بروتالیست آسیا» مجموعه‌ای از بناهای بروتالیستی تایلند را معرفی کرده است؛ آثاری از بانکوک، چیانگ‌مای، سونگخلا و کانچانابوری که در فاصله سال‌های ۱۹۶۴ تا ۱۹۷۹ طراحی و ساخته شده‌اند.

عصر ایران - کتاب «Brutalist Asia» مجموعه‌ای از بناهای معماری بروتالیستی در کشورهای مختلف آسیا را گردآوری کرده است. بخش مربوط به تایلند در این کتاب، هشت ساختمان را از نقاط مختلف این کشور معرفی می‌کند.

تمام تصاویر بناهای این بخش توسط ویراپون سینگنوی ثبت شده‌اند.

105848

هشت بنای منتخب

در میان بناهای معرفی‌شده، ساختمان اسو در بانکوک قرار دارد که در سال ۱۹۷۴ توسط دفتر Intaren Architectural Design با همکاری دیوید راسل طراحی شده است.

ساختمان کدو تنبل در دانشگاه پرینس آو سونگکلا در شهر سونگخلا نیز یکی دیگر از آثار این مجموعه است. این ساختمان در سال ۱۹۷۱ توسط آمورن سریوونگسه طراحی شد.

دانشکده علوم سیاسی و مدیریت دولتی در چیانگ‌مای، اثر پارینیا آونگ‌سوسینگ و ساکول تیپیتود، در سال ۱۹۶۴ ساخته شده است.

ساختمان مراکش در بانکوک نیز از دیگر آثار معرفی‌شده است که پایچییت پونگپانلوک آن را در سال ۱۹۷۷ طراحی کرد.

ساختمان فیزیک دانشگاه کساتسارت در بانکوک، اثر اونگ‌آرد ساتراباندو، در سال ۱۹۶۹ طراحی شده است.

نمایشگاه و خانه پنانگ در بانکوک نیز از آثار رانگسان تورساوان است که در سال ۱۹۷۹ ساخته شد.

ساختمان گرد دانشکده علوم دانشگاه ماهیدول در بانکوک، اثر آمورن سریوونگسه، به سال ۱۹۶۸ تعلق دارد.

ساختمان انجمن کشتکاران نیشکر، منطقه ۷، در کانچانابوری نیز در سال ۱۹۷۴ توسط پراویت سیلاسووان طراحی شده است.

105848

بروتالیسم در تایلند

بخش تایلند کتاب با مقاله‌ای درباره معماری بروتالیستی این کشور به قلم پینای سیریکیاتیکول، مورخ معماری، آغاز می‌شود.

مجموعه بناهای انتخاب‌شده، نمونه‌هایی از معماری بروتالیستی تایلند در بازه زمانی ۱۹۶۴ تا ۱۹۷۹ را در شهرهایی مانند بانکوک، چیانگ‌مای، سونگخلا و کانچانابوری به نمایش می‌گذارد.

کتاب «Brutalist Asia» به ویراستاری باب پَنگ و درک لمبرتون توسط انتشارات Blue Crow Media منتشر شده است.