یکی از جالب ترین فضاهای اداری جهان در کپنهاگ (+عکس)

دو سیلوی صنعتی ۵۲ متری در بندر قدیمی کپنهاگ که زمانی برای نگهداری سیمان ساخته شده بودند، در سال‌های ۲۰۱۳ و ۲۰۱۴ به مجموعه‌ای اداری تبدیل شدند؛ پروژه‌ای که ساختار بتنی اصلی را حفظ کرد و طبقات شیشه‌ای جدید را پیرامون آن شکل داد.

عصر ایران - برج‌های پورتلند در منطقه نوردهاون شهر کپنهاگ، پایتخت دانمارک، نمونه‌ای از تبدیل یک سازه صنعتی قدیمی به فضایی با کاربری جدید هستند. تاریخ ۱۹۷۹ که برای این بنا ذکر می‌شود، در واقع به زمان ساخت سیلوهای صنعتی آن بازمی‌گردد؛ زمانی که این دو سازه برای نگهداری سیمان ساخته شدند.

این مجموعه با ارتفاع ۵۲ متر، امروز یکی از نشانه‌های شاخص نوردهاون به شمار می‌رود؛ منطقه‌ای که در گذشته بندری صنعتی با اسکله‌ها، انبارها و سیلوهای متعدد بود و اکنون در حال تبدیل شدن به یک ناحیه مهم ساحلی شهری است.

230102

تبدیل سیلوها به فضای اداری

در سال‌های ۲۰۱۳ و ۲۰۱۴، این دو سیلوی بتنی با حفظ ساختار اصلی خود تغییر کاربری دادند. طبقات جدید با نمای شیشه‌ای پیرامون استوانه‌های بتنی شکل گرفتند و ظاهری ایجاد کردند که گویی حجم‌های شفاف روی سازه‌های صنعتی قدیمی قرار گرفته‌اند.

دو سیلوی اصلی اکنون بخش‌هایی مانند ورودی، راه‌پله‌ها و آسانسورها را در خود جای داده‌اند و فضاهای اداری در اطراف این ساختار مرکزی شکل گرفته‌اند.

در بخش بالایی برج‌ها نیز یک غذاخوری و فضای تماشای عمومی قرار دارد که چشم‌اندازی ۳۶۰ درجه از کپنهاگ، تنگه اورسوند و منطقه نوردهاون ارائه می‌کند.

230102

بخشی از بازآفرینی بندر کپنهاگ

برج‌های پورتلند در حالی به فضای جدید شهری پیوسته‌اند که همچنان ارتباط خود را با گذشته صنعتی نوردهاون حفظ کرده‌اند. در بخش پایین این مجموعه، چشم‌انداز به یکی از محدوده‌های رسمی شنای بندر مشرف است؛ محوطه‌ای که امکانات شنا و رختکن‌های شناور نیز دارد.

نام «پورتلند» نیز مستقیماً با سیمان ارتباط دارد. سیمان پرتلند پرکاربردترین نوع سیمان در جهان و یکی از مواد اصلی تشکیل‌دهنده بیشتر انواع بتن است.

این نوع سیمان در سال ۱۸۲۴ در انگلستان توسط جوزف آسپدین به ثبت رسید. او این نام را به دلیل شباهت ظاهری ماده نهایی به سنگ پورتلند انتخاب کرد؛ سنگی که در جزیره پورتلند در دورست انگلستان استخراج می‌شود.

برج‌های پورتلند از این نظر نمونه‌ای قابل توجه از بازاستفاده معماری هستند؛ سیلوهایی که برای نگهداری ماده مورد استفاده در ساخت معماری بتنی مدرن ایجاد شده بودند، خود به سازه‌ای برای استفاده دوباره از معماری و ساختار بتنی تبدیل شده‌اند.