سوسيس، از گذشته تا اكنون

سوسيس و كالباس يكي از محصولات غذايي متداول و مرسوم و پرطرفدار در تمام دنياست و در كشور ما نيز علي‌رغم حرف و حديث‌هاي متفاوتي كه در مورد كيفيت و نوع فرآوري آن مطرح است همچنان مورد استفاده قرار مي‌گيرد. از اين‌رو شايد آشنايي با سابقه اين محصول فرآوري شده و پرطرفدار خالي از لطف نباشد.

سوسيس يكي از قديمي‌ترين محصولات گوشتي فرآوري شده است كه سابقه آن به چند قرن پيش از ميلاد مسيح برمي‌گردد و حتي در كتاب اوديسه هومر نيز به آن اشاره شده است.

اگرچه در ادبيات يونان راجع به اين ماده غذايي مطالبي نوشته شده است و كلمه سالامي را نيز در كتاب‌هاي يونان‌قديم مي‌توان مشاهده كرد و تصور مي‌رود كه سالامي اولين بار در شهر سالامي واقع در ساحل شرقي يونان ساخته شده است ولي شهر فرانكفورت آلمان نيز در توليد سوسيس آلماني يا همان فرانكفورتر به نوعي پيشقدم بوده است حتي گفته مي‌شود اين نوع سوسيس اواخر دهه 1600 ميلادي توسط يك قصاب آلماني به نام جان جورجز ابداع شده است و مردم شهر فرانكفورت نيز براي اين‌كه اثبات كنند سوسيس آلماني متعلق به شهر آنان است در سال 1987 پانصدمين سال ابداع ساندويچ سوسيس را جشن گرفتند البته مردم شهر وين نيز زادگاه اين نوع سوسيس را متعلق به شهر خود مي‌دانند و براي آن نيز دلايلي دارند.

در خصوص اين که چه کسي براي اولين بار سوسيس آلماني را با نان ساندويچي خورد ترديد وجود دارد، ولي مي‌گويند كه ايده خوردن سوسيس آلماني با نان ساندويچي از يك مهاجر آلماني در شهر نيويورك گرفته شده است. اين مهاجر آلماني كه در شهر نيويورك ساكن بود براي امرار معاش خود از يك چرخ‌دستي استفاده مي‌كرد كه در آن سوسيس آلماني را با نان شيري و ترشي كلم به فروش مي‌رساند.

در سال 1871 نيز چارلز فلتمن قصاب آلماني اولين دكه‌ هات‌داگ‌فروشي را باز كرد و توانست 3684 هات‌داگ را لاي نان شيري طي يك‌سال به فروش برساند.

در سال 1893 نمايشگاه كلمبيا در شيكاگو شاهد خريد مقدار زيادي سوسيس توسط بازديدكنندگان بود، چرا كه مردم اين غذا را كه خوردنش راحت و قيمتش نيز مناسب بود دوست داشتند. پس از آن سوسيس تبديل به غذاي رايج مردم شد.

در زمان‌هاي گذشته اين غذا از دو نوع گوشت مختلف خرد شده كه كمي ادويه شاه‌بلوط به عنوان چاشني به آن اضافه مي‌كردند تهيه مي‌شد.

در اوايل اين فرآورده وارد رود نمي‌شد، بلكه به روش‌هاي مختلف از آن نگهداري مي‌كردند، به طور مثال آن را در ني‌هايي كه سر و ته آن بسته بود قرار مي‌دادند.

قبل از آن كه روش‌هاي سرد كردن جديد متداول شود، سرد كردن مواد غذايي فقط در زمستان امكان داشت و به همين علت كالباس و سوسيس را در زمستان تهيه مي‌كردند و مي‌گذاشتند بماند و به‌علت وجود هواي سرد و خشك ، كم‌كم مقداري از رطوبت آن كاسته مي‌شد كه در فصل تابستان قابل نگهداري باشد.

در اروپا هر كشور بر حسب سليقه خود محصولاتي تهيه كرده و بسته به مكان آنها را نامگذاري كرده است. عموما شرايط اقليمي و سليقه‌هاي متفاوت باعث شده است كه انواع مختلف سوسيس و كالباس با ايجاد تغييرات در مراحل توليد از جمله خشك كردن ، نمك ‌سود كردن ، چاشني زدن و دود دادن توليد شود.

منبع: mt-angel sausage company