عصر ایران - در تاریخ باستان شناسی ایتالیای پیش از روم، کمتر اثری توانسته مانند کلاهخود مفرغی موجود در مجموعه موزه های هنر هاروارد (شماره شیء 304243) تا این حد حس حیرت و ابهام ایجاد کند. این اثر نادر که با نام کلاهخود گرگ اتروسکی (The Etruscan Wolf’s Helmet) شناخته می شود، تبلور قدرت فلزکاری، جهان بینی اساطیری و دلیری جنگجویان تمدن اتروسک در سده های ششم تا پنجم پیش از میلاد است.

پیش از آن که لژیون های رومی تمام شبه جزیره ایتالیا را تسخیر کنند، تمدن ثروتمند و پیشرفته اتروسک (Etruscan) در منطقه ای که امروز توسکانی خوانده می شود، حکمرانی می کرد. اتروسک ها به دلیل دانش حیرت انگیز خود در استخراج معادن، ذوب فلزات و ساخت جنگ افزارها شهرت جهانی داشتند.
اگرچه بیشتر کلاهخودهای نظامی برجسته شده از جنگجویان اتروسکی ساده، گنبدی یا دارای تاج های فلزی متداول بودند، اما کلاهخود موجود در موزه هاروارد کاملا قواعد طراحی نظامی عصر خود را در هم می شکند.

این اثر یک کلاهخود زومورفیک (حیوان سان) منحصر به فرد است که مستقیما از برنز ریخته گری و چکش کاری شده است.
جنس و قدمت: مفرغ (برنز) پایدار با پتینه سبزرنگ ناشی از اکسیداسیون تاریخی؛ متعلق به سده های 6 تا 5 پیش از میلاد.
پوزه و دندان ها: بخش جلویی کلاهخود به صورت پوزه کشیده یک گرگ خشمگین طراحی شده که دندان های نیش و ردیف دندان های آرواره آن به شکل برجسته شکل گرفته اند.
پوشش سر: فرم کلاه طوری شکل گرفته که روی سر قرار می گیرد و فک و پوزه حیوان، حریم صورت جنگجو را می پوشاند.
یکی از چالش های اصلی باستان شناسان در بررسی این اثر، پاسخ به یک پرسش کلیدی است: آیا این کلاهخود در میدان نبرد استفاده می شده است؟
پاسخ کارشناسان بر اساس ویژگی های فنی اثر خیر است.
وزن ناهمگون: بخش سنگین پوزه باعث ناپایداری سر هنگام حرکات سریع نبرد می شود.
محدودیت دید: حفره های چشم و ساختار پوشاننده صورت، میدان دید جنگجو را بسیار تنگ و خطرناک می کردند.
از این رو، تحلیلی که در نشریات باستان شناسی از جمله The Archaeologist ارائه شده این است که کلاهخود گرگ اثری تشریفاتی، نمادین و آئینی بوده است. این کلاهخود احتمالا توسط فرماندهان عالی رتبه در رژه های نظامی، کاهنان در مراسم اهدای قربانی یا فرمانروایان در آئین های تحویل قدرت مورد استفاده قرار می گرفته است.

در فرهنگ اتروسک و بعدها روم، گرگ حیوان ساده ای نبود. گرگ نماد قدرت رام نشدنی، روح شکارچی و مرز میان دنیای زندگان و مردگان بود.
در پانتئون ایزدان اتروسکی، آیتا (Aita) - خدای دنیای زیرین و معادل هادس یونانیان - اغلب در نقاشی های مقابر با کلاهی از پوست سر گرگ به تصویر کشیده می شد. ساخت چنین کلاهخود مفرغی ارزشمندی می تواند ادای احترامی باشد به نیروهای دنیای زیرین یا نمادی از گذر جنگجو از مرحله حیات به آستانه ابدیت.
کاتالوگ موزه هنر هاروارد نشان می دهد که این کلاهخود مفرغی، مانند بسیاری از آثار فلزی باستان، گذر زمان و آسیب های زیرزمینی را تجربه کرده است و آثار مرمت های قدیمی بر بدنه آن دیده می شود. با این حال، حفظ جزئیات حیرت انگیز پوزه و دندان های برنزین، آن را به یکی از شاهکارهای نادر فلزکاری باستان تبدیل کرده است.
کلاهخود گرگ اتروسکی یادآور روزگاری است که هنر، جنگ و اسطوره در پیچیده ترین قالب های فلزی به هم پیوند می خوردند؛ محصولی از مفرغ که هنوز پس از 2500 سال، اقتدار و خشم خاموش تمدنی گمشده را به رخ می کشد.

تنظیم و ترجمه: محمدمهدی حیدرپور