کد خبر ۱۱۸۵۰۷۱
تاریخ انتشار: ۱۳:۴۰ - ۲۶-۰۵-۱۴۰۵
کد ۱۱۸۵۰۷۱
انتشار: ۱۳:۴۰ - ۲۶-۰۵-۱۴۰۵

تغذیه سرورها با شکر؛ دیتاسنتر جدید سنگاپور با سلول‌های مغز انسان کار می‌کند

 سلول‌های مغز
سنگاپور با همکاری یک استارتاپ استرالیایی، نخستین دیتاسنتر بیولوژیکی خود را با استفاده از سلول‌های زنده‌ی مغز انسان راه‌اندازی کرد.

سنگاپور در تلاشی برای غلبه بر محدودیت‌های شدید مصرف آب و برق، دیتاسنتر جدیدی را در دانشگاه ملی سنگاپور راه‌اندازی کرد که به جای تراشه‌های سیلیکونی سنتی، از سلول‌های زنده‌ی مغز انسان برای پردازش داده‌ها استفاده می‌کند. این مرکز که با همکاری استارتاپ بیوتکنولوژی استرالیایی Cortical Labs و اپراتور دیتاسنتر DayOne شکل گرفته، از ۲۶ تیر ۱۴۰۵ فعالیت خود را آغاز کرده است.

به گزارش زومیت، این مرکز در حال حاضر شامل ۲۰ واحد کامپیوتر بیولوژیکی به نام CL1 است. تکنسین‌های آزمایشگاه هر سه روز یک‌بار سلول‌های مغزی را با ترکیبی از شکر، مواد مغذی میکروبی و بافرهای pH تغذیه می‌کنند و یک دستگاه مخلوط‌کن، گاز و اکسیژن و نیتروژن و دی‌اکسید کربن مورد نیاز برای بقای آن‌ها را تأمین می‌کند.

هر واحد CL1 حداقل ۲۰۰ هزار نورون آزمایشگاهی رشدیافته را روی یک تراشه‌ی سیلیکونی مجهز به الکترود جای داده است. این نورون‌ها که از برنامه‌ریزی مجدد سلول‌های خونی به دست آمده‌اند، سیگنال‌های الکتریکی را با کامپیوتر مبادله می‌کنند تا فعالیت عصبی آن‌ها به قدرت پردازش واقعی تبدیل شود.

چانگ هان ونگ، بنیان‌گذار و مدیرعامل Cortical Labs، گفت: «دیتاسنترهای بیولوژیکی برای کاربردهایی که مجموعه‌داده‌ها در آن‌ها محدود و شرایط بسیار غیرقابل‌پیش‌بینی است، کارایی بهتری دارند. داده‌های کافی در دنیای واقعی وجود ندارد تا بتوانیم با استفاده از سرورهای سنتی، ربات‌های انسان‌نما را برای انجام تمام کارهای مورد نیاز آموزش دهیم.»

ونگ همچنین اشاره کرد که این سیستم‌ها برای شناسایی ناهنجاری‌های امنیت سایبری بدون نیاز به کلان‌داده‌ها بسیار مناسب هستند. با این حال، او تأیید کرد که تراشه‌های سیلیکونی سنتی همچنان برای محاسبات سریع، دقیق و تکرارپذیر که پایه و اساس مدل‌های زبانی بزرگ مانند ChatGPT را تشکیل می‌دهند، بسیار برتر هستند.

یکی از مزایای بزرگ این فناوری، مصرف بسیار پایین انرژی است. هر واحد CL1 با احتساب سیستم‌های پشتیبانی حیات، تنها ۳۰ وات برق مصرف می‌کند که از یک ماشین‌حساب دستی هم کمتر است. در مقابل، یک تراشه‌ی هوش مصنوعی مانند انویدیا H100 SXM می‌تواند تا ۷۰۰ وات برق مصرف کند و یک سرور معمولی دیتاسنتر شامل هشت تراشه‌ی H100، حدود ۱۰ هزار و ۲۰۰ وات انرژی می‌کشد.

مشتریان تجاری و دانشگاهی در حال حاضر برای دسترسی به منابع پردازشی یک واحد CL1، ماهانه ۲ هزار و ۲۰۰ دلار پرداخت می‌کنند که تقریبا نصف هزینه‌ی اجاره‌ی یک تراشه‌ی هوش مصنوعی رده‌بالا در پلتفرم‌های ابری بزرگ است.

ارسال به دوستان
باستان‌شناس: گنج‌یابی یا تخریب تاریخ/ مجازات‌های فعلی حفاری غیرمجاز بازدارنده نیستند جریمه انضباطی ستاره جوان پرسپولیس پس از حاشیه دیدار با فجرسپاسی تاریخ پرچم ایران: سبز و سپید و سرخ دیرینه و دوست‌داشتنی  سامان قدوس از تیم ملی ایران خداحافظی کرد؛ پایان یک دوره ۹ ساله ماجرای احضار کاپیتان تراکتور به کمیته انضباطی چیست؟ چهره قاجاری در کتاب موزه‌های قطر احتمال بازگشت کریستیانو رونالدو به منچستریونایتد با یک نقش غیرمنتظره آتش‌سوزی مدرسه در بنگلادش/ علت حادثه و آخرین وضعیت مصدومان رکورد ۵۰ بازی شکست‌ناپذیری بایرن‌مونیخ در بوندس‌لیگای زنان چگونه فرقه «جمهوری انقلابی ایران» را دزدیدند؟(+صدا) ایران، متهم حمله سایبری به یخچال 700 فروشگاه فرانسه آخرین خبر درباره گواهینامه موتورسیکلت زنان تجلیل وزارت ارشاد از لوریس چکناواریان در ارمنستان لغو مجوز پرواز تیم ملی ایران به بصره؛ سفر ملی‌پوشان تغییر کرد هشدار جدی پلیس پیشگیری؛ عوارض و خطرات قارچ روان‌گردان سیلوسایبین