عصر ایران- «تریسی تاورز» (Tracey Towers) مجموعه ای متشکل از دو برج مسکونی در محله برانکس نیویورک است که طراحی آن را پل رودولف، یکی از مهم ترین معماران مکتب بروتالیسم، بر عهده داشت. این مجموعه در سال 1972 ساخته شد و در سال 1974 به بهره برداری رسید.
این دو برج با ارتفاع 41 و 38 طبقه، از بلندترین ساختمان های منطقه برانکس هستند و به دلیل نمای تمام بتنی و فرم استوانه ای شاخص خود، از فاصله دور نیز به راحتی قابل تشخیص اند. برخلاف بسیاری از برج های مسکونی هم دوره، رودولف ساختمان را از مجموعه ای از استوانه های باریک و بدون پنجره در پیرامون هسته مرکزی شکل داد؛ ترکیبی که ظاهری آینده نگر و مجسمه وار به بنا بخشیده است.
این پروژه در قالب برنامه مسکن Mitchell-Lama برای تامین مسکن اقشار متوسط ساخته شد و یکی از ویژگی های مهندسی آن، احداث بخشی از مجموعه بر فراز محوطه نگهداری قطارهای متروی نیویورک با استفاده از «حق ساخت بر فراز زمین» (Air Rights) بود؛ رویکردی که امکان ایجاد فضای مسکونی و محوطه های عمومی روی تاسیسات حمل ونقل را فراهم کرد.
تریسی تاورز از آثار شاخص دوره ای است که پل رودولف استفاده از بتن اکسپوز را به اوج رساند. هرچند این بنا مانند بسیاری از پروژه های بروتالیستی همواره موافقان و مخالفان خود را داشته، اما امروزه به عنوان یکی از مهم ترین نمونه های معماری مسکونی بروتالیستی آمریکا شناخته می شود و همچنان از شاخص ترین عناصر خط آسمان برانکس به شمار می آید.
تنظیم و ترجمه: مازیار دانیالی