عصرایران- کابوس ها رویاهایی ناخوشایند و اغلب ترسناک هستند که معمولا فرد را از خواب بیدار میکنند و احساساتی مانند ترس، اضطراب یا ناراحتی را بر جای می گذارند. متخصصان خواب می گویند بیشتر کابوس ها در مرحله «حرکت سریع چشم» یا خواب REM رخ می دهند؛ مرحله ای که مغز فعالیت بالایی دارد و بیشتر رویاها شکل می گیرند.
بررسی ها نشان می دهد کودکان، به ویژه در سنین ۳ تا ۱۰ سال، بیش از بزرگسالان کابوس می بینند. در بیشتر موارد این وضعیت بخشی طبیعی از رشد است، اما اگر کابوس ها مکرر باشند و کیفیت خواب یا زندگی روزمره را مختل کنند، ممکن است نیاز به بررسی پزشکی داشته باشند.
پژوهشگران معتقدند استرس، اضطراب، تجربه رویداد های ناخوشایند، کمبود خواب و برخی اختلالات روانی مانند اختلال استرس پس از سانحه (PTSD) از مهمترین عوامل افزایش احتمال کابوس هستند. همچنین مصرف برخی داروها، از جمله بعضی داروهای ضدافسردگی، داروهای کنترل فشار خون و داروهایی که بر سیستم عصبی اثر می گذارند، در برخی افراد با افزایش احتمال کابوس ارتباط دارد.
برخلاف برخی باورهای رایج، تاکنون شواهد علمی قطعی مبنی بر اینکه مصرف غذاهای تند یا خوردن غذا پیش از خواب به طور مستقیم باعث کابوس میشود، به دست نیامده است. با این حال، این عوامل ممکن است در برخی افراد باعث اختلال خواب یا بیدار شدن مکرر شوند و در نتیجه احتمال به خاطر سپردن رویاها را افزایش دهند.
مطالعات همچنین نشان میدهد موضوع کابوس ها در افراد مختلف متفاوت است، اما تعقیب شدن، سقوط، گم شدن، از دست دادن عزیزان، ناتوانی در فرار از یک موقعیت خطرناک یا دیر رسیدن به یک اتفاق مهم از رایجترین مضامین گزارش شده هستند.
متخصصان برای کاهش کابوس های مکرر، رعایت بهداشت خواب، داشتن برنامه منظم برای خواب، کاهش استرس، پرهیز از مصرف کافئین در ساعات پایانی روز و مراجعه به پزشک در صورت تداوم یا شدت گرفتن کابوس ها را توصیه میکنند.