عصر ایران - ورزشگاه اروهد کانزاسسیتی میزبان یکی از سختترین آزمونهای مدافع عنوان قهرمانی بود. سوئیس که در مرحله قبل کلمبیا را در ضربات پنالتی حذف کرده بود، این بار نیز با همان ساختار منظم دفاعی پا به میدان گذاشت و بار دیگر نشان داد چرا یکی از دشوارترین تیمهای این جام محسوب میشود. در مقابل، آرژانتین با اتکا به تجربه لیونل مسی و کیفیت خط میانیاش، از همان دقایق ابتدایی ابتکار عمل را در اختیار گرفت.
آلبیسلسته مسابقه را طوفانی آغاز کرد و خیلی زود به گل رسید.
در دقیقه ۱۰، کرنر ارسالی لیونل مسی با پروازی بلند از سوی الکسیس مکآلیستر همراه شد و هافبک لیورپول با ضربه سری دقیق، توپ را دور از دستان گرگور کوبل وارد دروازه سوئیس کرد.
این گل تنها ارزش پیش افتادن آرژانتین را نداشت؛ پاس گل مسی، دهمین پاس گل او در ادوار جام جهانی بود؛ رکوردی دیگر که نام کاپیتان آرژانتین را بیش از پیش در تاریخ این رقابتها ماندگار کرد.
پس از گل، آرژانتین چند فرصت دیگر نیز برای افزایش اختلاف به دست آورد. مسی و خولیان آلوارز بارها دفاع فشرده سوئیس را به دردسر انداختند، اما واکنشهای مطمئن کوبل و انسجام خط دفاعی شاگردان مورات یاکین اجازه نداد اختلاف بیشتر شود.
نیمه دوم چهره متفاوتی داشت.
سوئیس که دیگر چیزی برای از دست دادن نداشت، خطوط خود را جلو کشید و با استفاده از کنارهها، فشار بیشتری روی دفاع آرژانتین وارد کرد.
این فشار در دقیقه ۶۷ نتیجه داد.
دن اندویه با یک حرکت ترکیبی زیبا و یکودو با ریکاردو رودریگز وارد محوطه جریمه شد و با ضربهای دقیق از زاویه بسته، امیلیانو مارتینز را مغلوب کرد تا همه چیز از نو آغاز شود.
گل مساوی، آرژانتین را غافلگیر کرد و برای دقایقی ابتکار عمل به سود سوئیسیها تغییر یافت.
تنها چند دقیقه پس از گل تساوی، حساسترین صحنه مسابقه رقم خورد.
در میانه میدان، بریل امبولو و لیاندرو پاردس با یکدیگر درگیر شدند. ژائو پینیرو ابتدا خطا را به سود سوئیس اعلام کرد و به پاردس کارت زرد نشان داد، اما پس از بازبینی صحنه توسط VAR، مشخص شد امبولو با شبیهسازی قصد فریب داور را داشته است.
مهاجم سوئیس که پیشتر یک کارت زرد دریافت کرده بود، دومین اخطار خود را گرفت و در دقیقه ۷۳ با چشمانی اشکبار زمین مسابقه را ترک کرد.
از آن لحظه، سوئیس بیش از ۴۵ دقیقه با یک بازیکن کمتر مقابل فشار بیامان آرژانتین مقاومت کرد.
با وجود برتری عددی، آرژانتین نتوانست در پایان ۹۰ دقیقه راهی برای گلزنی پیدا کند و مسابقه به وقتهای اضافه کشیده شد.
در وقت اضافه نخست، آرژانتین کاملاً مالک توپ بود، اما سوئیس با فداکاری مثالزدنی دفاع میکرد. گرگور کوبل نیز بارها مقابل ضربات مسی، آلوارز و انزو فرناندز ایستاد تا امیدهای تیمش را زنده نگه دارد.
اما هر دیواری، سرانجام فرو میریزد.
در دقیقه ۱۱۲، ورزشگاه اروهد منفجر شد.
خولیان آلوارز پشت محوطه جریمه صاحب توپ شد، چند قدم به سمت مرکز حرکت کرد و با یک شوت کاتدار و تماشایی، توپ را به دور از دستان کوبل به گوشه دروازه فرستاد.
ضربهای که نه فقط زیبا، بلکه شاید ارزشمندترین گل آرژانتین در مسیر دفاع از عنوان قهرمانی بود.
سوئیس که بیش از یک نیمه با ده نفر بازی کرده بود، دیگر توان بازگشت نداشت.
شاگردان مورات یاکین در آخرین دقایق همه نفرات خود را برای جبران نتیجه جلو کشیدند؛ تصمیمی که به قیمت دریافت گل سوم تمام شد.
در نخستین دقیقه وقتهای تلفشده نیمه دوم وقت اضافه، گرانیت ژاکا در میانه میدان توپ را از دست داد و آرژانتین ضدحملهای برقآسا ترتیب داد.
لائوتارو مارتینز پس از دریافت پاس همتیمیاش، با خونسردی توپ را از کنار کوبل عبور داد تا پرونده مسابقه با گل سوم بسته شود.
این گل، پایان مقاومت ستودنی سوئیس و آغاز جشن صعود آلبیسلسته بود.
با این پیروزی، آرژانتین برای دومین دوره متوالی به نیمهنهایی جام جهانی رسید و حالا باید در یکی از کلاسیکترین تقابلهای تاریخ فوتبال جهان برابر انگلیس قرار بگیرد؛ دیداری که خاطرات ۱۹۶۶، ۱۹۸۶، گل دست خدا، شاهکار قرن و دهها روایت فراموشنشدنی را دوباره زنده خواهد کرد.
اسکالونی یک بار دیگر نشان داد تیمش حتی در دشوارترین شبها نیز راه پیروزی را پیدا میکند. آرژانتین شاید این بار مانند دیدار برابر مصر مجبور شد سختتر از انتظار بجنگد، اما باز هم شخصیت قهرمان خود را به نمایش گذاشت.
سوئیس نیز با وجود حذف، یکی از شایستهترین تیمهای جام لقب گرفت؛ تیمی که تا دقیقه ۱۱۲ مقابل مدافع عنوان قهرمانی ایستادگی کرد و تنها کیفیت بالاتر ستارههای آرژانتین، رؤیای حضورش در نیمهنهایی را پایان داد.
اکنون تنها دو گام تا جام باقی مانده است؛ و نخستین مانع، انگلیس؛ رقیبی که همیشه برای آرژانتین چیزی فراتر از یک مسابقه فوتبال بوده است.