هشدار دانشمندان: دیتاسنترهای مداری ایلان ماسک می‌توانند تلسکوپ‌های زمین را کور کنند

تأثیر گسترش ماهواره‌های مداری بر تسلکوپ‌ها

پژوهشگران ESO برای درک بهتر این تأثیرات، وضعیت آسمان‌های به‌شدت شلوغ آینده را برای رصدخانه‌های زمینی شبیه‌سازی کردند. یافته‌های این تحقیق می‌گوید حتی اگر ماهواره‌های آینده به اندازه کافی کم‌نور باشند که با چشم غیرمسلح دیده نشوند، تلسکوپ بسیار بزرگ اروپا (VLT) در کشور شیلی ممکن است ۲۸ درصد از میدان دید قابل رصد خود را از دست بدهد.

ماهواره‌هایی که کمی روشن‌تر هستند، می‌توانند تأثیر حتی بزرگ‌تری بر رصدخانه ورا سی. روبین بگذارند و پتانسیل این را دارند که بسیاری از تصاویر آن را برای چندین ساعت در هر شب کاملاً غیرقابل استفاده کنند.

با‌این‌حال، راهکار حل این بحران لزوماً کاهش یا توقف پرتاب‌ها نیست. رصدخانه جنوبی اروپا خواستار پایان دادن به پروژه اینترنت ماهواره‌ای نیست، بلکه پیشنهاد تعیین یک سقف بین‌المللی معادل ۱۰۰,۰۰۰ ماهواره کم‌نور در مدار نزدیک زمین (LEO) را مطرح کرده است. این سازمان استدلال می‌کند که چنین محدودیتی به ایجاد تعادل میان اتصال جهانی اینترنت و نیازهای بلندمدت علم نجوم کمک خواهد کرد.

محققان همچنین تأکید دارند که میزان روشنایی ماهواره‌ها به اندازه تعداد آنها اهمیت دارد؛ چرا که ماهواره‌های روشن‌تر، نور خورشید بیشتری را پراکنده کرده و در تصاویر تلسکوپ‌ها اختلال ایجاد می‌کنند.

علاوه‌بر استارلینک که درحال‌حاضر بزرگ‌ترین منظومه ماهواره‌ای جهان را در اختیار دارد، آمازون نیز قصد دارد در سال ۲۰۲۶ پروژه Leo را راه‌اندازی کند. با ورود شرکت‌های بیشتر به مسیر توسعه شبکه‌های ماهواره‌ای عظیم، چالش اصلی یافتن راهی برای گسترش دسترسی به اینترنت، بدون تبدیل کردن آسمان شب به یک مانع بزرگ برای اخترشناسان خواهد بود.