محمود فرجامی روزنامهنگار و طنزنویس، نوشت: این تیم ملی فوتبال ایران شاید در مقایسه با تیم سال پیش خیلی هیجانانگیز نباشد، ولی ماجراش در تاریخ ورزش خواهد ماند.
تیمی که در جریان جام جهانی نامردمی و پلشتیای نبود که سرش در نیاورند. یک تیم جنگزده، بدون بازی تدارکاتی مناسب، تحت انواع فشارهای روانی از داخل و خارج.
تیمی که هزار بازی برای صدور ویزایش درآورند و این کار کثیف از جانب میزبانی بود که ادعای دمکراسیاش و جدایی ورزش از سیاستش گوش فلک را کر کرده.
بعد هم که اسکان در کشوری دیگر و کشاندن ورزشکارهای خسته به آن سوی مرز و صدور ویزای ساعتی!
تازه آن هم نه برای همه. دنیا چقدر رویای آمریکایی دید در همین چند ماه!
همه اینها را بگذار کنار کودکزامبیهای وطنی، پرچماسراییلبدوش و ناسزاگویان دور اتوبوس حامل ورزشکاران.
با این حال همین تیم خسته و انواع بمباراندیده و ناسزاشنیده گل کاشت مقابل بلژیک. امیدوارم بازی بعدی را ببرد.