فیلم بیشتر »»
کد خبر ۱۱۷۱۹۱۱
تاریخ انتشار: ۰۹:۱۰ - ۳۱-۰۳-۱۴۰۵
کد ۱۱۷۱۹۱۱
انتشار: ۰۹:۱۰ - ۳۱-۰۳-۱۴۰۵

دورانی که فناوری فقط کارآمد نبود، احساس هم داشت / یک سفر خودرویی جذاب به کابین دهه 80 (تصویری)

2
این فضاهای داخلی نوعی خوش بینی کم یاب را به تصویر می کشیدند؛ این باور که فناوری همه چیز را جذاب تر، سریع تر و هیجان انگیزتر خواهد کرد.

عصر ایران- فضای داخلی خودروهای دهه 1980 انگار تصویری از آینده بود که زودتر از موعد فرا رسیده بود. داشبوردهای دیجیتال با نمایشگرهایی شبیه نورهای نئونی می درخشیدند، دکمه ها در سراسر کابین مانند پنل کنترل یک سفینه فضایی پخش شده بودند و شکل های زاویه دار جای خطوط نرم و منحنی دهه های قبل را گرفته بودند. خودروسازان فقط خودرو طراحی نمی کردند؛ آن ها در حال طراحی فردا بودند.

از هشدارهای صوتی سخنگو گرفته تا مجموعه نشانگرهای آینده نگرانه، هر ویژگی نوید جهانی را می داد که درست پشت پیچ بعدی قرار داشت. وقتی امروز به آن دوران نگاه می کنیم، بخشی از این ایده ها بیش از حد بلندپروازانه و در عین حال دوست داشتنی به نظر می رسند، اما همین موضوع بخشی از جذابیت آن هاست.

این فضاهای داخلی نوعی خوش بینی کم یاب را به تصویر می کشیدند؛ این باور که فناوری همه چیز را جذاب تر، سریع تر و هیجان انگیزتر خواهد کرد. حتی امروز هم نگاه جسورانه و بی پرده آن ها در دنیایی که پر از نمایشگرهای لمسی مینیمالیستی است، کاملا متمایز به نظر می رسد.

تنظیم و ترجمه: مازیار دانیالی

ارسال به دوستان
captcha
جدول مدالی بازی‌های آسیایی ناگویا در روز دوازدهم/ ایران پنجم شد احضار سفیر انگلیس به وزارت امور خارجه زنگ خطر سالمندی در ایران؛ هشدار بهزیستی درباره سال‌های آینده راز برندهای گمشده در صنعت ایران؛ چرا هر کارآفرین به یک داستان نیاز دارد؟ شماره ۷ رونالدو واگذار شد کمک ماهانه تا ۴ میلیون تومان شهرداری تهران به مادران اطلاعات میلیون‌ها نیروی نظامی آمریکا هک شد تهدید تازه ترامپ علیه ایران؛ «ممکن است بعد از انتخابات حمله کنیم» کی‌روش: غنا در اولویت است و متحد بمانید کشف پیکر یکی از مفقودان سیلاب مراوه‌تپه پس از سه روز وزیر نیرو: اعمال جدی محدودیت‌ها برای مشترکان پرمصرف برق فیلم‌های تلویزیون برای آخر هفته «پلک پریشان پروانه» رهبر قنبری با دو بازیگر جدید در راه جشنواره کودک یخچال؛ زمانی که ابرقدرت‌ها درباره‌اش کَل‌کَل می‌کردند   جادوی روایت در برابر هیاهوی اعداد؛ چرا کارنامه‌های بزرگ بدون «قصه» به برند تبدیل نمی‌شوند؟