روزنامه قدس: با قطع اینترنت، «زامبی‌»های دیجیتال و هکرها را به حریم خود راه داده ایم

ماجرا زمانی به اوج تلخی می‌رسد که بدانیم همین قطع طولانی‌مدت اینترنت، درواقع دست و پای خودمان را برای مبارزه با این ارواح دیجیتال می‌بندد. اینترنتی که قرار بود نقش سپر بلا را برایمان بازی کند، ناگهان تبدیل می‌شود به یک شمشیر دو لبه‌ تیز که اول دست خودمان را می‌برد.

روزنامه قدس نوشت: بزرگ‌ترین دشمن امنیت سایبری ما، شاید نه هکرهای بین‌المللی، که خود قطعی اینترنت باشد. در حالی که فکر می‌کنیم با قطع شبکه، دشمن را در بیرون مرزها نگه داشته‌ایم، در حقیقت داریم زامبی‌های دیجیتال را در دل سیستم‌هایمان تغذیه می‌کنیم.

در ادامه خواهیم گفت چرا هکرهای حرفه‌ای، حتی در تاریک‌ترین شب‌های قطع اینترنت، به راحتی راه نفوذ را پیدا می‌کنند.

توهم شیرین

خیلی‌ها تصور می‌کنند با قطع شدن اینترنت، بساط همه هکرها برچیده می‌شود و آن‌ها هم چمدان را می‌بندند و با کوله‌پشتی پشیمانی به دیار عدم کوچ می‌کنند. تصویری که در نگاه اول تا حدودی درست و حتی شاید تسکین‌دهنده باشد، اما فقط در مورد بخش کوچکی از ماجرا صدق می‌کند که مربوط به هکرهای عمومی و آماتور است.

اما حکایت هکرهای حرفه‌ای، مخصوصاً گروه‌های سازمان‌یافته و دولتی با پسوند «APT» کاملاً فرق دارد. این بزرگواران! اصلاً روی آنلاین بودن لحظه‌ای شبکه ما حساب نمی‌کنند. در این باره «خبرآنلاین» به نقل از یک متخصص امنیت سایبری، گوشزد می‌کند که هکرهای کارکشته، وقتی ما مشغول خواب زمستانی خود بودیم و اینترنت با تمام قوا در دسترس بود، بذر ویروس‌ها و کدهای مخربشان را در عمق سرورهای ما کاشته‌ و آن‌ها را در اختیار گرفته‌اند.

این سرورها، درواقع زامبی‌های دیجیتالی هستند که منتظر شنیدن فرمان حمله‌اند. این تصور که قطع اینترنت، امنیت صد درصدی را به ارمغان می‌آورد، توهم شیرینی بیش نیست. تازه، وقتی اینترنت دوباره وصل می‌شود، این هکرهای بین‌المللی با خیال راحت‌تری به سرک‌کشی به زیرساخت‌های ما ادامه می‌دهند؛ انگار که هیچ اتفاقی نیفتاده!

راه مبارزه

اما ماجرا زمانی به اوج تلخی می‌رسد که بدانیم همین قطع طولانی‌مدت اینترنت، درواقع دست و پای خودمان را برای مبارزه با این ارواح دیجیتال می‌بندد. اینترنتی که قرار بود نقش سپر بلا را برایمان بازی کند، ناگهان تبدیل می‌شود به یک شمشیر دو لبه‌ تیز که اول دست خودمان را می‌برد. تجهیزات و نرم‌افزارهای ما، به‌ویژه آن‌هایی که چشم طمعشان به لایسنس‌های خارجی است، برای به‌روزرسانی و رفع ایرادهای کوچک و بزرگشان، شدیداً به اینترنت نیاز دارند.

وقتی اینترنت قطع است، این آپدیت‌های حیاتی به دستشان نمی‌رسد و روزبه‌روز، مثل یک قلعه‌ قدیمی، آسیب‌پذیرتر می‌شوند. یعنی عملاً داریم با دستان خودمان، لایه‌های دفاعیمان را تضعیف می‌کنیم و به همان زامبی‌های کاشته‌شده قدرت مانور بیشتری می‌دهیم.

پس قطع اینترنت شاید بتواند چند هکر تازه‌کار را گیج و کاری کند که خودشان قید کارشان را بزنند، اما همزمان، زیرساخت‌ها را در برابر آسیب‌پذیری‌های جدی‌تری شُل می‌کند که راه را برای نفوذ هکرهای حرفه‌ای‌تر باز می‌گذارد. اختلالات اخیر در برخی بانک‌ها و صرافی‌ها، نمونه بارزی از این حقیقت بود که زامبی‌ها، قطع اینترنت حالیشان نمی‌شود!

این اتفاق‌ها نشان داد مهاجمان حرفه‌ای اصلاً به قطع و وصلی اینترنت ما کاری ندارند و برنامه‌هایشان برای هر سناریویی ازجمله قطعی کامل، آماده است. بنابراین، ایده امنیت ۱۰۰درصد با قطع اینترنت، از منظر تخصصی و فنی، هیچ اعتباری ندارد و یک فرضیه سست است. به گفته کارشناسان بعد از گذشت بیش از دو ماه از این وضعیت، زیرساخت‌های ما نه‌تنها امن‌تر نشده‌اند، بلکه به بهشتی برای هکرهای بین‌المللی تبدیل شده‌اند که حالا با خیال راحت‌تری می‌توانند از درهای پشتی وارد شوند.

پربیننده ترین پست همین یک ساعت اخیر

آبسال را همه می‌شناسند، اما گودرز حکیم‌نژاد را چند نفر؟

خبر بعد نظرات کاربران خبر قبل