فیلم بیشتر »»
کد خبر ۱۱۵۵۲۰۲
تاریخ انتشار: ۰۶:۰۷ - ۲۲-۰۱-۱۴۰۵
کد ۱۱۵۵۲۰۲
انتشار: ۰۶:۰۷ - ۲۲-۰۱-۱۴۰۵

امروز با شاملو: نومیدْمردم را معادی مقدر نیست! (+فایل صوتی)

احمد شاملو
زیستن و ولایتِ والای انسان بر خاک را نماز بردن؛ /زیستن و معجزه کردن؛ ورنه میلاد تو جز خاطره‌ی دردی بیهوده چیست؟

خطابه‌ی آسان، در اميد

وطن کجاست که آوازِ آشنای تو چنین دور می‌نماید؟

امید کجاست

تا خود

       جهان

             به قرار

                     بازآید؟

هان، سنجیده باش

که نومیدان را معادی مقدر نیست!

معشوق در ذره‌ذره‌ی جانِ توست

                                       که باور داشته‌ای،

و رستاخیز

            در چشم‌اندازِ همیشه‌ی تو

                                            به کار است.

در زیجِ جُستجو

                  ایستاده‌ی ابدی باش

تا سفرِ بی‌انجامِ ستارگان بر تو گذر کند،

که زمین

         از اینگونه حقارت‌بار نمی‌مانْد

اگر آدمی

           به هنگام

                     دیده‌ی حیرت می‌گشود.

زیستن

و ولایتِ والای انسان بر خاک را

                                     نماز بردن؛

زیستن

و معجزه کردن؛

ورنه میلاد تو جز خاطره‌ی دردی بیهوده چیست،

هم از آن دست که مرگت؟

هم از آن دست که عبورِ قطارِ عقیمِ اَسترانِ تو

از فاصله‌ی کویری میلاد و مرگت؟

مُعجزه کن مُعجزه کن

که مُعجزه

           تنها

               دست‌کارِ توست

اگر دادگر باشی؛

که در این گُستره

                     گُرگانند

مشتاقِ بردریدنِ بی‌دادگرانه‌ی آن

                                       که دریدن نمی‌تواند. ــ

و دادگری

معجزه‌ی نهایی‌ست.

و کاش در این جهان

مردگان را

           روزی ویژه بود،

تا چون از برابرِ این همه اجساد گذر می‌کنیم

تنها دستمالی برابرِ بینی نگیریم:

این پُرآزار

          گندِ جهان نیست

تعفنِ بی‌داد است.

و حضورِ گرانبهای ما

                       هر یک

چهره در چهره‌ی جهان

                           (این آیینه‌یی که از بودِ خود آگاه نیست

                           مگر آن دَم که در او درنگرند) ــ

تو

یا من،

آدمی‌یی

          انسانی

                   هر که خواهد گو باش

تنها

     آگاه از دست‌کارِ عظیمِ نگاهِ خویش ــ

تا جهان

         از این دست

                       بی‌رنگ و غم‌انگیز نماند

تا جهان

         از این دست

                       پلشت و نفرت‌خیز نماند.

یکی

    از دریچه‌ی ممنوعِ خانه

                               بر آن تلِّ خشکِ خاک نظر کن:

آه، اگر امید می‌داشتی

آن خُشکسار

               کنون اینگونه

                             از باغ و بهار

                                           بی‌برگ نبود

و آنجا که سکوت به ماتم نشسته

مرغی می‌خوانْد.

نه

نومیدْمردم را

               معادی مقدّر نیست.

چاووشیِ‌ امیدانگیزِ توست

                               بی‌گمان

که این قافله را به وطن می‌رساند.

۲۳ تیرِ ۱۳۵۹
به رامین شهروند

از دفتر: ترانه های کوچک غربت

دکلمه "خطابه‌ی آسان در اميد" 

برچسب ها: شعر ، شعر روز ، احمد شاملو
ارسال به دوستان
captcha
فروش بنزین به قیمت تمام شده (لیتری ۸۷ هزار تومان) فعلا متوقف شد / طرح فروش بنزین به شیوه دهه 60 نقش راهبردی سمن‌ها در مقابله با اعتیاد و صیانت از بهبودیافتگان چرا رسیدن به مریخ این قدر دشوار است؟ راز «7 دقیقه وحشت» از ۲۱۷ هتل پایش‌شده در تهران، تنها ۴ هتل تأییدیه ایمنی دارند تاب آوری کشورهای عربی در قبال حملات به تاسیسات آب شیرین کن چقدر است؟ ستاد مبارزه با مواد مخدر: فعالیت ۷۸۰ سمن در ۳۱ استان برای تقویت تاب‌آوری اجتماعی احراز استطاعت جسمی ۶ هزار و ۸۰۰ متقاضی حج ۱۴۰۶ پیمان مکه به رویارویی نظامی سه کشور با ایران نمی انجامد- سید جلال ساداتیان تفکر تحلیلی: کلید طلایی تصمیم‌گیری درست در دنیایی سرشار از اطلاعات گمراه‌کننده صبورترین شکارچی های دنیا؛ ساعت ها منتظر یک فرصت می مانند 2100 سال پیش، یونانی ها کامپیوتر ساخته بودند؟ (+عکس) انتقاد نتانياهو از سیاست لندن در برابر تهران: جمهوری اسلامی انگلیس، اولین کشور اسلامی دارنده بمب اتمی است در مراسم بدرقه «ایرج» چه گفته شد؟ آمریکا برای واردات پهپاد تعرفه ۱۰۰ درصدی گذاشت ایلان ماسک: هوش مصنوعی گراک ۴٫۷ با داده‌های فضایی تغذیه می‌شود