بر اساس تحلیلهای جدید، اقیانوسها بیش از ۹۰ درصد گرمای اضافی محبوسشده توسط گازهای گلخانهای را جذب میکنند. افزایش مداوم این گرما، شاخصی قابل اتکا از تغییرات اقلیمی بلندمدت محسوب میشود.
به گزارش گجت نیوز، سال ۲۰۲۵ اقیانوسها میزان بیسابقهای از انرژی گرمایی معادل ۲۳ زتاجول را جذب کردند. این رقم، نهمین رکورد متوالی گرمایش محتوای حرارتی اقیانوسهاست که طولانیترین زنجیره ثبتشده در تاریخ مدرن محسوب میشود. دانشمندان با استفاده از داده های رصدی از ۲۰۰۰ متر بالایی اقیانوس، این میزان گرمای انباشتهشده را تأیید کردهاند.
این میزان گرمای جذب شده، برابر با انرژی حاصل از انفجار ۱۲ بمب اتمی هیروشیما در هر ثانیه است. این افزایش نسبت به ۱۶ زتاجول جذب شده در سال ۲۰۲۴ بسیار چشمگیر است و مناطقی مانند اقیانوس اطلس گرمسیری و جنوبی، دریای مدیترانه، شمال اقیانوس هند و اقیانوس جنوبی بیشترین گرمایش را تجربه کردهاند. جان آبراهام، مهندس مکانیک و از نویسندگان این مطالعه، وضعیت سال گذشته را «سال گرمایش دیوانهوار» توصیف کرده است.
نتایج این تحقیقات «شواهد مستقیمی ارائه میدهد که سیستم اقلیمی از تعادل حرارتی خارج شده و در حال جمعآوری گرماست». گرمایش اقیانوسها نه تنها فراوانی و شدت امواج گرمایی دریایی را افزایش میدهد، بلکه بر الگوهای گردش اتمسفر و بارش جهانی نیز تأثیر میگذارد.
اقیانوسهای گرمتر، بارشهای جهانی را تشدید کرده و طوفانهای گرمسیری شدیدتری را تغذیه میکنند. در سال گذشته، دمای بالاتر جهانی به طور احتمالی در اثرات مخرب طوفان ملیسا در جامائیکا و کوبا، بارانهای شدید موسمی در پاکستان و سیلابهای گسترده در دره مرکزی میسیسیپی نقش داشته است. به گفته نویسندگان مقاله، «گرمایش اقیانوسها همچنان تأثیرات عمیقی بر سیستم زمین وارد میکند.»