تاریخ:
مهشید نونهالی: باور کنید همه خانواده من اینطوری حرف میزنند 
درس نود و سه
روزنامه اطلاعات: مردم خودشان اعتراض و آه و ناله را بلدند؛ شما دیگر زخم ها را تشدید نکنید!
همه شِکوه و ناله و غرولند دارند و معلوم نیست که بالأخره مخاطب کیست؟ مخاطب، من هستم، شما هستید، آنها هستند. من و شما و آنها، هر سه با هم، و نه منتظر هم، آیا «تصمیم داریم» کمی عوض شویم؟
روزنامه اطلاعات نوشت: در شرایط پیچیده و بعضاً رازآلود امروز، رینگِ سختِ زندگیِ مردم را نباید از آنچه هست، سختتر کرد. و این سختتر شدن، با دمیدن در کوره سوزان «امیدسوزی»، «عصبانیتسازی» و «هیجانپردازی» است.
نخبه فرهنگی و اصلاحگر اجتماعی بداند که مردمِ نشسته در تاکسی و ایستاده در صف ارزاق و انتظارکشیده در ایستگاه مترو و هرگوشه دیگر جامعه، قطعاً بیش از ایشان بلدِ اعتراض و شکایتاند و آماده نفسدرنفس شدن با ادبیاتِ آه و ناله و شِکوه و دریغ و افسوس.
آقای نخبه اگر هنری دارد -و از سر همان هنر، منّت نخبگی بر این مردم میگذارد و در جایش نانش را میخورَد- هنرِ یافتنِ برونرفتاست از گوشه رینگِ غبارگرفته و حصارکشیده، و آن، این است که مربیوار به مشتخورده ناتوان، توان و امید دهد و اجازه ندهد که ازپایْنشسته به تماشای مرگ خویش بنشیند؛ وگرنه برای فریادزدنی که در پیاش آرام و سکونی ماندگار و کارساز نباشد، مردمانِ دستوپنجهنرم کرده در مشکلات، از آقایانِ نخبگان، کاربلدترند! نقش نخبگی آن نیست که اگر خونی از بدن مجروحی میرود، به سوگ مرگِ نیامده او بنشینیم؛ بلکه اگر بلدِ کاریم، خونش را بند بیاوریم، اگر نیستیم، لااقل بختکِ جلوی رویش نشویم.
اکنون تکلیف امثال من -که گرچه نخبه نیستند، اما به سبب تجربیات و زیستهها، درگیر هیجانات و عصبانیتها نمیشوند- آن است که اگر یارِ مردم نتوانند بود، خاری بر انبان کاهشان نشوند. غرولندافزایی، بدون پذیرشِ مسئولیت انسانی و اجتماعی، یا طفره رفتن از عذاب وجدان است و یا کلاهبافی از نمَدِ یأس و حِرمان. امروزِ روز، روز تبدیل دلمردگی و یأس و نومیدی به مسئولیتپذیری مدنی و اخلاقی و عاطفی است. نه کاسب باید منتظر ادب مشتری بماند تا انصاف ورزد، نه مشتری پیش از ادبورزیِ خود منتظر انصاف کاسب بمانَد. انصاف و آداب، تا همزادانِ توأمان نشوند، وضعیت همین است که هست؛ یعنی کاسب منتظر ادب مشتری است و مشتری منتظر انصاف کاسب؛ چرخهی معیوب!
همه شِکوه و ناله و غرولند دارند و معلوم نیست که بالأخره مخاطب کیست؟ مخاطب، من هستم، شما هستید، آنها هستند. من و شما و آنها، هر سه با هم، و نه منتظر هم، آیا «تصمیم داریم» کمی عوض شویم؟
لینک کوتاه: کپی لینک
کارخانههای بزرگ و برندهای کوچک؛ گره کور صنعت لوازم خانگی ایران کجاست؟ درگذشت ساندرو ماتزولا؛ اسطوره اینتر و فوتبال ایتالیا در ۸۳ سالگی «دختر پریخانوم» به جشنواره فیلم ورشو میرود تهران فردا در انتظار باد شدید؛ هواشناسی درباره چند خطر هشدار داد آغاز جشنواره «سن سباستین» با درخواست برای پایان جنگ زنان در حرکت، قانون پشت چراغ قرمز/ این زنان راه افتادهاند حتی بدون گواهینامه! بازگشت برد پیت با یک جنگ جهانی دیگر همزمان با ۹۸ سالگی بانک ملی، ۹۸ زندانی به خانه بازگشتند فیلمهای ایرانی به جشنواره شیکاگو دعوت شدند سخنرانی سید عباس عراقچی وزیر امور خارجه در کنفرانس «فراخوانی برای یک چرخش جهانی: بازگرداندن توسعه به مرکز توجه، احیای کرامت انسانی و بازسازی عدالت در جهانی پرآشوب» رمزگشایی از یک مشکل رایج اجتماع؛ چرا یکدیگر را به آسانی قضاوت می کنیم؟ آموزش طلا سازی را از کجا شروع کنید؟ (راهنمای قدم به قدم) واکنش شیخ عیسی قاسم به دروغ ریاض درباره حمله به مکه مکرمه پرداخت حقوق بازنشستگان تامین اجتماعی از فردا یکشنبه آغاز می شود آبسال را همه میشناسند، اما گودرز حکیمنژاد را چند نفر؟