فیلم بیشتر »»
کد خبر ۱۱۴۰۴۱۰
تاریخ انتشار: ۰۸:۳۶ - ۲۳-۱۱-۱۴۰۴
کد ۱۱۴۰۴۱۰
انتشار: ۰۸:۳۶ - ۲۳-۱۱-۱۴۰۴

روزنامه اطلاعات: مردم خودشان اعتراض و آه و ناله را بلدند؛ شما دیگر زخم ها را تشدید نکنید!

روزنامه اطلاعات: مردم خودشان اعتراض و آه و ناله را بلدند؛ شما دیگر زخم ها را تشدید نکنید!
همه شِکوه و ناله و غرولند دارند و معلوم نیست که بالأخره مخاطب کیست؟ مخاطب، من هستم، شما هستید، آنها هستند. من و شما و آنها، هر سه با هم، و نه منتظر هم، آیا «تصمیم داریم» کمی عوض شویم؟

روزنامه اطلاعات نوشت: در شرایط پیچیده و بعضاً رازآلود امروز، رینگِ سختِ زندگیِ مردم را نباید از آنچه هست، سخت‌تر کرد. و این سخت‌تر شدن، با دمیدن در کوره‌ سوزان «امیدسوزی»، «عصبانیت‌سازی» و «هیجان‌پردازی» ‌است.

نخبه‌ فرهنگی و اصلاحگر اجتماعی بداند که مردمِ نشسته در تاکسی و ایستاده در صف ارزاق و انتظارکشیده در ایستگاه مترو و هرگوشه‌ دیگر جامعه، قطعاً بیش‌ از ایشان بلدِ اعتراض و شکایت‌اند و آماده‌ نفس‌درنفس شدن با ادبیاتِ آه و ناله و شِکوه و دریغ و افسوس.

آقای نخبه اگر هنری دارد -و از سر همان هنر، منّت نخبگی بر این مردم می‌گذارد و در جایش نانش را می‌خورَد- هنرِ یافتنِ برون‌رفت‌است از گوشه‌ رینگِ غبارگرفته و حصارکشیده، و آن، این است که مربی‌وار به مشت‌خورده‌ ناتوان، توان و امید دهد و اجازه ندهد که ازپایْ‌نشسته به تماشای مرگ خویش بنشیند؛ وگرنه برای فریادزدنی که در پی‌اش آرام و سکونی ماندگار و کارساز نباشد، مردمانِ دست‌وپنجه‌نرم کرده در مشکلات، از آقایانِ نخبگان، کاربلدترند! نقش نخبگی آن نیست که اگر خونی از بدن مجروحی می‌رود، به سوگ مرگِ نیامده‌ او بنشینیم؛ بلکه اگر بلدِ کاریم، خونش را بند بیاوریم، اگر نیستیم، لااقل بختکِ جلوی رویش نشویم.

اکنون تکلیف امثال من -که گرچه نخبه‌ نیستند، اما به سبب تجربیات و زیسته‌ها، درگیر هیجانات و عصبانیت‌ها نمی‌شوند- آن است که اگر یارِ مردم نتوانند بود، خاری بر انبان کاهشان نشوند. غرولندافزایی، بدون پذیرشِ مسئولیت انسانی و اجتماعی، یا طفره رفتن از عذاب وجدان است و یا کلاه‌بافی از نمَدِ یأس و حِرمان. امروزِ روز، روز تبدیل دلمردگی و یأس و نومیدی به مسئولیت‌پذیری مدنی و اخلاقی و عاطفی است. نه کاسب باید منتظر ادب مشتری بماند تا انصاف ورزد، نه مشتری پیش از ادب‌ورزیِ خود منتظر انصاف کاسب بمانَد. انصاف و آداب، تا همزادانِ توأمان نشوند، وضعیت همین است که هست؛ یعنی کاسب منتظر ادب مشتری است و مشتری منتظر انصاف کاسب؛ چرخه‌ی معیوب! 

همه شِکوه و ناله و غرولند دارند و معلوم نیست که بالأخره مخاطب کیست؟ مخاطب، من هستم، شما هستید، آنها هستند. من و شما و آنها، هر سه با هم، و نه منتظر هم، آیا «تصمیم داریم» کمی عوض شویم؟

برچسب ها: نخبگان ، مردم ، نارضایتی
ارسال به دوستان
captcha
سیل تهران کدام مناطق و مسیرها را تهدید می‌کند؟ استرداد بیش از ۳۱ همت مالیات و عوارض ارزش افزوده به مودیان عراق به آمریکا: انحصار سلاح زمانبر خواهد بود امیر نوری پس از ۵ روز بستری در بخش مراقبت‌های ویژه؛ خواهرش توضیح داد ادعای بلومبرگ: زنجیره ای از اشتباهات منجر به حمله به مدرسه شجره طیبه میناب شد حقوق ورودی خودروهای وارداتی ایرانیان خارج بر اساس حجم موتور اعلام شد ترامپ ورود CNN، ام‌اس‌ناو و پولیتیکو به کاخ سفید را ممنوع کرد ماراتُن تهران؛ کنترل روسری همۀ دوندگان در 10 کیلومتر شدنی است؟/ نوع پوشش الزاما اعتراض سیاسی نیست خطای هوش مصنوعی آمریکا را تا آستانه درگیری با چین پیش برد ریزش ۱.۵ درصدی بورس تهران؛ خروج ۶ هزار میلیارد تومان پول حقیقی انفجار در پایگاه ارتش سوریه؛ ۱۱ نفر در دیرالزور کشته شدند ۳۱ اتوبوس ۱۸ متری در راه تهران؛ ناوگان پایتخت در آستانه مهرماه فدراسیون جهانی بدنسازی ایران را تعلیق کرد / رئیس فدراسیون ایران تکذیب کرد کناره‌گیری ایرلند از مسابقه «یوروویژن» در اعتراض به اسرائیل انتقاد جان بولتون از سیاست ترامپ در قبال ناتو