اتوبوسی به نام هوس؛ مارلون براندو وارد می شود

عصر ایران ؛ علی نجومی ــ  سال 1951 ستاره ای در عالم سینما متولد شد که به قول همفری بوگارت با یک زیر پیراهن تاریخ بازیگری را ورق زد. سوپر استارهایی که تا پیش از او باید کت و شلوار به قامتشان دوخته می شد تا مقبول بیافتند و تماشاگر برای دیدن فیلم هایشان صف بکشد حالا با پدیده ای رو به رو می شدند که هنوز 30 سالش نشده و در فیلم اتوبوسی به نام هوس شاهکار فناناپذیر الیاکازان  آن چنان می درخشد که آوازه شهرتش عالم گیر می شود. اما واقعا چه چیز در بازی او در این فیلم این قدر منحصر به فرد بود که براندو را آغاز گر نوع جدیدی از بازیگری دانسته اند.

او با استفاده از متد اکتینگ استانسیلاوسکی قادر بود حرکت و دیالوگ را به آن چه زندگی روزمره مردم بود نزدیک کند. بعد از براندو دیگر قرار نبود بازیگر ساکن برج عاج باشد و فقط رویا فروشی کند.

مارلون براندو 

قصه فیلم

بلانش دوبوآ با بازی استثنایی ویوین لی در نقش زنی ظاهر شده است که مشخص پیش زمینه با اصل و نسبی دارد اما از بد روزگار حالا بعد از مرگ پدر و مادرش شغلش را هم به عنوان معلم از دست داده است و خانه خانوادگیش را هم بانک به دلیل دیرکرد در بازپرداخت وام ضبط کرده است. حالا او آس و پاس به خواهرش استلا و شوهر خواهرش استنلی با بازی مارلون براندو پناه آورده است که زندگی کارگری و محقری در نیواورلئان دارند.

از همان ابتدای فیلم مشخص می شود که تنش غریبی بین استنلی و بلانش وجود دارد تنشی که به ظاهر بر سر از دست دادن ملک خانوادگی شروع می شود ولی بعد به زندگی شخصی بلانش و گذشته ای تقریبا تاریک او کشیده می شود.

ویوین لی

تقلای بلانش در نقش زنی که پیرشدن خود را نمی پذیرد و استنلی در نقش شوهر خواهر صیقل نخورده و نخراشیده ای که فهمی از ظرافت های دنیای این خواهر زن ندارد چنان بستری برای این درام نوشته تنسی ویلیامز خلق کرده است که به حق هم نمایشنامه را در لیست شاهکارهای قرن بیستم آورده اند و هم فیلم را.

سکانس به یاد ماندنی

در بخش عمده ای از فیلم صورت استلا عموما در نماهای تاریک و نیمه تاریک قرار دارد و قرار نیست بیننده و نیز دیگر شخصیت های فیلم با دیدن صورتی که گرد پیری بر آن نشسته متوجه سن او شوند اما در سکانسی  که میچ در نقش یک عاشق پیشه دچار تردید بلانش را به زور در مقابل نور می گیرد شاید به بهترین وجه توانایی هری استردلینگ فیلمبردار را نشان دهد که در بازی نور و حرکت معجزه می کند. استلا زنی که شاید تا آن لحظه فریبکار به نظر می اید حالا تبدیل به قربانی بی رحمی آدم ها می شود و همه چیز آماده فصل پایانی و بی مانند فیلم می شود که به جرات در شمار بهترین سکانس های تاریخ سینماست.

کارل مالدن

واکنش منتقدان

فیلم بلافاصله و در زمان اکران ستایش بی حد و حصری را در میان منتقدان بر انگیخت. بازلی کروتر منتقد نیویورک تایمز در همان زمان نوشت:« طوفان ها و جوش و خروش های درون شخصیت های یک فیلم به ندرت تا قبل از این فیلم به این وضوح و با این حساسیت بر روی پرده سینما نمایش داده شده بود. بازی ویوین لی و مارلون براندو را باید بر صدر لیست اجراهای ماندگار تاریخ سینما نوشت.»

راجر ایبرت هم از شیکاگو تایمز نوشت:« روایتی تب آلود و احساسات برانگیز از یک قصه تراژیک، شاید هیچ کسی چون الیا کازان کارگردان فیلم نمی توانست تا این چنین نمایشنامه تنسی ویلیامز را بر روی پرده نقره ای سینما جاودانه کند.»

فیلم در سال 1950 توسط کمپانی برادران وارنر ساخته شد و در مراسم اسکار هم برنده 4 جایزه اسکار شد.

مریم مومن: زاپاس عشقی نمی شوم

بیشتر بخوانید:

ستاره فیلم‌های کلاسیک درگذشت

ستاره های سینما در جشن روز ملی سینما (عکس)

جین فوندا ستاره قدیمی هالیوود: خانمها کفش‌های پاشنه بلند خود را با چکمه‌های جنگی عوض کنید مبارزه بزرگ در راه است

تماشاخانه

پارتیا، افسانه «آن‌شیگائو»؛ سفر شاهزاده ایرانی به چین / سوغات او یک دین بود

ساعت ۸:۱۵ ششم اوت ؛ هیروشیما / وقتی شهر در دیگ قیر می‌جوشید

فیلم های دیگر