رنگی که هم آب تولید می‌کند و هم خانه را خنک / نوآوری شگفت‌انگیز در فناوری ساختمان‌ها

به گزارش همشهری آنلاین، در جهان امروز، بحران آب و افزایش دمای کره زمین دو چالش بزرگ و هم‌زمان هستند. بسیاری از کشورها با کمبود منابع آبی دست‌وپنجه نرم می‌کنند و در عین حال مصرف انرژی برای خنک‌سازی ساختمان‌ها روزبه‌روز بیشتر می‌شود. حالا پوشش نانوساختاری تولیدی دانشگاه سیدنی که مانند رنگ روی دیوار یا سقف کشیده می‌شود، می‌تواند تاحدی به کمک بیاید.

ویژگی اصلی آن بازتاب ۹۷ درصد نور خورشید است؛ به همین دلیل سطحی که با این رنگ پوشانده می‌شود تا ۶ درجه سانتی‌گراد خنک‌تر از محیط اطراف باقی می‌ماند. این اختلاف دما باعث می‌شود بخار آب موجود در هوا روی سطح سرد شده و به قطرات آب تازه تبدیل شود. در واقع، ساختمان‌ها به دستگاه‌های جمع‌آوری آب از هوا تبدیل می‌شوند؛ بدون نیاز به برق یا تجهیزات پیچیده.

مزیت بزرگ این فناوری در سادگی و کاربرد گسترده آن است. برخلاف دستگاه‌های پیشرفته تولید آب از هوا که نیازمند انرژی زیاد هستند، این رنگ تنها با استفاده از ویژگی‌های فیزیکی خود عمل می‌کند. کافی است سطحی وسیع مانند سقف یا دیوارهای بیرونی ساختمان با آن پوشانده شود تا هم دمای داخلی کاهش یابد و هم آب آشامیدنی تولید شود. این موضوع به‌ویژه در مناطق گرم و خشک مانند خاورمیانه اهمیت حیاتی دارد؛ جایی که هم بحران آب جدی است و هم مصرف انرژی برای کولرها بسیار بالاست.

از منظر اقتصادی نیز این نوآوری جذاب است. هزینه تولید و اجرای چنین رنگی بسیار کمتر از ساخت دستگاه‌های پیچیده تصفیه یا تولید آب خواهد بود. علاوه بر این، کاهش مصرف انرژی برای خنک‌سازی ساختمان‌ها می‌تواند هزینه‌های خانوارها و شهرها را به‌طور چشمگیری پایین بیاورد. در سطح کلان، استفاده گسترده از این فناوری می‌تواند فشار بر شبکه‌های برق را کاهش دهد و همزمان منابع آبی تازه‌ای در اختیار شهرها قرار دهد.

اثرات زیست محیطی

از منظر زیست‌محیطی، این رنگ دو اثر مثبت دارد: نخست کاهش مصرف انرژی و در نتیجه کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای؛ دوم تولید آب آشامیدنی بدون نیاز به استخراج از منابع طبیعی. این موضوع می‌تواند به حفظ رودخانه‌ها، سفره‌های زیرزمینی و منابع آبی طبیعی کمک کند. در واقع، ساختمان‌ها به بخشی از چرخه پایدار آب تبدیل می‌شوند.

چالش کار کجاست؟

چالش اصلی در مسیر این فناوری، تولید انبوه و تجاری‌سازی آن است. اگر شرکت‌های ساختمانی و دولت‌ها سرمایه‌گذاری لازم را انجام دهند، می‌توان انتظار داشت که در آینده نزدیک شهرهایی با دیوارها و سقف‌های «آب‌ساز» شکل بگیرند. چنین شهری نه‌تنها خنک‌تر و پایدارتر خواهد بود، بلکه می‌تواند بخشی از نیاز آبی خود را به‌طور مستقل تأمین کند.