«گنج مقبرۀ جنگجو و اسبش» در جریان عملیات کابل‌ گذاری از زیر خاک بیرون آمد

این آرامگاه که به نیمه دوم قرن دوم پیش از میلاد بازمی‌گردد، از نظر ظرافت ساخت و ارزش اشیای کشف‌شده، غنی‌ترین گور دوره هلنیستی متأخر است که تاکنون در بلغارستان پیدا شده است.

 

به گزارش فرادید؛ تیمی از آکادمی علوم بلغارستان سال گذشته در جریان حفاری پیش از احداث کابل اتصال شهرک به یک نیروگاه خورشیدی، تپه‌ای در روستای «کاپیتان پتکو ویوُدا» را کاوش کردند. درون این تپه بقایای یک جنگجو با تاج نقره‌ای زراندود بر سر کشف شد که نشانه‌ای از رهبری و افتخار در فرهنگ تراکیایی باستان بود.

 

بررسی‌های اولیه نشان می‌دهد او هنگام مرگ بین ۳۵ تا ۴۰ سال داشته است. در گور او مجموعه‌ای بزرگ از ظروف سفالی و شیشه‌ای یافت شد که همگی از مراکز مهم مدیترانه وارد شده بودند. علاوه بر تاج، زیورآلاتی مانند دستبند نقره‌ای، انگشتر نقره‌ای و فیبولای نقره‌ای بسیار ظریف نیز همراه او بود. همچنین مجموعه‌ای ارزشمند از سلاح‌ها شامل نیزه‌های آهنی، صفحه مرکزی سپر آهنی و یک شمشیر یونانی «ماخایرا» با دسته‌ای تزئین‌شده از طلا و سنگ‌های نیمه‌قیمتی کشف شد که نمونه‌ای منحصر‌به‌فرد در منابع باستان‌شناسی به‌شمار می‌رود.

 

 

اسب جنگی او نیز در سمت چپ پیکر دفن شده و تقریباً به اندازه صاحبش آراسته بود. اطراف جمجمه اسب، مدال‌های طلا، نقره و برنز مربوط به زین و یراق آن پیدا شد که با نقش‌برجسته‌های ظریف از صحنه‌های اسطوره‌ای مانند کشتی گرفتن «هرکول» با غول «آنتائوس» و تصویر حیواناتی همچون گاو و بز تزئین شده بودند؛ نقش‌هایی که با افسانه‌های قهرمانی هرکول ارتباط دارند و نشان‌دهنده مهارت بالای فلزکاری آن زمان هستند.

 

 

باستان‌شناسان این آرامگاه تازه را با گور اشرافی دیگری که در سال ۲۰۲۴ تنها ۶۰ متر شمال‌تر کشف شده بود مرتبط می‌دانند. مجموعه این یافته‌ها نشان می‌دهد که این منطقه در دوره هلنیستی متأخر یکی از مراکز مهم تدفین جنگجویان بلندپایه تراکیایی بوده است. به گفته پژوهشگران، این دومین سال پیاپی است که زمین‌های اطراف «کاپیتان پتکو ویوُدا» گنجینه‌های باستانی چشمگیری را آشکار می‌کنند.

 

 

اشیای کشف‌شده هم‌اکنون برای مرمت و آماده‌سازی جهت نمایش عمومی در حال بررسی هستند. آثار به‌دست‌آمده در سال ۲۰۲۴ پیش‌تر مرمت و در خزانه ویژه‌ای در موزه تاریخی توپولوفگراد نگهداری شده‌اند. انتظار می‌رود یافته‌های جدید سال ۲۰۲۵ نیز به این مجموعه افزوده شود و جایگاه این موزه را به عنوان مرکز مهم تاریخ و میراث تراکیایی منطقه بیش از پیش تقویت کند.