قصری از آرت دکو برای صاحب کارخانه رنگ سازی (+عکس)

عمارت "خانه سبز" که زمانی یکی از بزرگترین و مجلل‌ترین خانه‌های خاور دور به شمار می‌رفت، اکنون در تقاطع خیابان‌های تونگرن ۳۳۳ و پکن غربی در شانگهای قرار دارد. این بنا، نمونه‌ای نادر و لوکس از طراحی مسکونی آرت دکو است که با جزئیات هنری و معماری خاص خود، زیبایی خیره‌کننده‌ای را به نمایش می‌گذارد.

عصر ایران - عمارت باشکوه «خانه سبز» یا «خانه وو»، واقع در تقاطع خیابان‌های تونگرن و پکن غربی، یکی از نمونه‌های نادر و لوکس طراحی مسکونی آرت دکو در شانگهای به شمار می‌رود. این عمارت تاریخی که بین سال‌های ۱۹۳۵ تا ۱۹۳۸ ساخته شده، توسط معمار مجارستانی، لاسلو هودک، طراحی شده است.

شاهکاری از کاشی‌های سبز

خانه سبز برای «دی. وی. وو» (وو تونگ‌ون)، سرمایه‌دار ثروتمند صنعت رنگ و مواد شیمیایی، بنا شد. این عمارت، به دلیل کاشی‌های لعاب‌دار سبز رنگش، به این نام مشهور گشت و در میان معماری‌های شانگهای جلوه‌ای خاص پیدا کرد. روزگاری، این خانه به عنوان یکی از بزرگترین و مجلل‌ترین خانه‌های خاور دور شناخته می‌شد.

قصری از آرت دکو در شانگهای:

نگینی پنهان و کمتر در دسترس

امروزه، خانه سبز تحت مالکیت دولت قرار دارد و به ندرت برای بازدید عموم باز است؛ از این رو، به عنوان یک "گنج پنهان" از معماری آرت دکو شناخته می‌شود. این ویژگی، بر جذابیت و رازآلودگی این بنای تاریخی می‌افزاید.

درباره سبک آرت دکو

هنر تزیینی یا آر دکو یا بنا به تلفظ انگلیسی، آرت دکو، یک سبک و جنبش هنری در معماری، هنرهای تجسمی و طراحی است که برای نخستین بار در فرانسه پیش از جنگ جهانی اول ظاهر شد. واژه آرت دکو کوتاه شدهٔ عبارت «آرت دکوراتیف» برگرفته از «نمایشگاه بین‌المللی هنرهای تزئینی و صنعتی مدرن» است که در سال ۱۹۲۵ در پاریس برگزار شد.

شناسهٔ این سبک به‌کارگیری اشکال هندسی دقیق و جسورانه و رنگ‌های روشن است و آمیخته‌ای است از نوگرایی و طراحی‌های زینتی و گران‌بها. این جنبش که سال‌های اوج آن دههٔ ۱۹۲۰ و ۱۹۳۰ میلادی بود، بر معماری، تزیینات داخلی، مُد، جواهرات و طراحی صنعتی تأثیر گذاشت.