۵ مکان روی زمین که خورشید هرگز در آن‌ها غروب نمی‌کند

در برخی نقاط کره زمین، خورشید هرگز غروب نمی‌کند و شب جای خود را به روشنایی دائمی می‌دهد؛ پدیده‌ای شگفت‌انگیز به نام «خورشید نیمه‌شب» که مرز بین روز و شب را محو می‌کند و تجربه‌ای منحصربه‌فرد از طبیعت برای گردشگران رقم می‌زند. در این مطلب به بررسی پنج مکانی که خورشید هرگز در آن‌ها غروب نمی‌کند می‌پردازیم.

 

خبرآنلاین نوشت: در برخی نقاط زمین، در طول فصل تابستان، پدیده‌ی طبیعی شگفت‌انگیزی به نام «خورشید نیمه‌شب» رخ می‌دهد؛ جایی که شب‌ها هرگز فرا نمی‌رسند و خورشید تا دیروقت آسمان را روشن نگه می‌دارد و مرز میان روز و شب را محو می‌کند. در این زمان از سال، به‌دلیل زاویه‌ی انحراف محور زمین، نور روز در این مناطق ادامه‌دار می‌شود، چرا که خورشید هرگز به‌طور کامل به زیر افق نمی‌رود. البته مزیت این وضعیت آن است که زمان بیشتری برای فعالیت‌هایی مانند کوهنوردی یا کایاک‌سواری و کشف طبیعت فراهم می‌شود. در این ماه‌ها، گروه زیادی از گردشگران به این مناطق سفر می‌کنند تا از فعالیت‌های مختلفی که برای این فصل برنامه‌ریزی شده‌اند لذت ببرند.

 

از اسکاندیناوی تا آمریکای شمالی، در ادامه مکان‌هایی آمده‌اند که برای مدت طولانی تاریکی را تجربه نمی‌کنند:

 

 

عملاً اصطلاح «خورشید نیمه‌شب» را نروژ که در اعماق دایره‌ی قطب شمال واقع شده به وجود آورده است. بین ماه‌های مه و ژوئیه، این کشور حدود ۷۶ روز نور مداوم روز را تجربه می‌کند. یکی از بهترین نقاط برای تجربه‌ی این شگفتی، شهر هامرفست است؛ یکی از شمالی‌ترین شهرهای جهان.

 

این تجربه چیزی کمتر از جادو ندارد. تصور کنید که نیمه‌شب زیر آسمانی روشن کایاک‌سواری می‌کنید یا ساعت ۲ بامداد در کنار آب‌دره‌ای نشسته‌اید و در حالی که خورشید هنوز می‌تابد، قهوه می‌نوشید. مردم محلی از این ساعت‌های اضافی با کوه‌پیمایی، قایق‌سواری و جشن‌هایی که تا سحر ادامه دارند، بدون نیاز به نور مصنوعی نهایت استفاده را می‌برند. البته جنبه‌ی منفی این پدیده، اختلال در چرخه‌ی خواب و ریتم شبانه‌روزی بدن است. قرار گرفتن طولانی‌مدت در معرض خورشید نیز با آسیب‌های پوستی و سایر مشکلات سلامتی مرتبط است.

 

 

وتکی‌آگوییک که پیش‌تر با نام بارو شناخته می‌شد، شمالی‌ترین شهر ایالات متحده است و یکی از معدود مکان‌هایی در دنیاست که تقریباً ۸۰ روز متوالی، به‌طور ۲۴ ساعته نور روز را تجربه می‌کند. این پدیده از اواخر ماه مه تا اوایل ماه اوت رخ می‌دهد. اوتکی‌آگوییک با چشم‌انداز زیبایش، جایی که توندرا به اقیانوس شمالگان می‌رسد، مکانی است که زندگی در آن کند پیش می‌رود، اما هرگز نمی‌خوابد.

 

 

ماه‌های تابستان در شمال فنلاند، به‌ویژه در منطقه‌ی لاپلند، چیزی کمتر از جادو ندارند. در این منطقه، برای مدت چهار ماه خورشید به‌طور پیوسته می‌تابد و آسمان شب و تمام زیبایی‌های آسمانی‌اش برای مدتی ناپدید می‌شوند. از مه تا اوت، خورشید تنها اندکی به افق نزدیک می‌شود و هرگز به زیر آن نمی‌رود. زمانی که منطقه به سرزمین عجایب زمستانی تبدیل می‌شود و مکان مناسبی برای مشاهده‌ی پدیده‌ی شفق قطبی است، در تضاد با زمستان‌های تاریک و یخ‌زده‌اش در تابستان، بهشتی از دریاچه‌ها، جنگل‌ها و آسمان‌های بی‌انتهاست.

 

 

یوکان کمبودی از نظر شگفتی‌های طبیعی ندارد؛ شگفتی‌هایی که زیر نور خورشید نیمه‌شب جان تازه‌ای می‌گیرند. برای چند هفته در تابستان، خورشید به‌طور بی‌وقفه در آسمان باقی می‌ماند و بر رشته‌کوه‌های باشکوه، جنگل‌های انبوه و رودخانه‌های پرپیچ‌وخم آن نور می‌افکند. یوکان در منطقه‌ای با عرض جغرافیایی بالا، نزدیک به دایره‌ی قطب شمال قرار دارد و انحراف محور زمین باعث می‌شود خورشید در تابستان برای مدت طولانی بالای افق باقی بماند.

 

برای بهره‌گیری کامل از این پدیده‌ی منحصربه‌فرد، در این منطقه رویدادهای خاصی مانند مسابقه‌ی گلف خورشید نیمه‌شب برگزار می‌شود که در آن، بازیکنان نیمه‌شب ضربه می‌زنند. اینجا رؤیای دوستداران فضای باز است؛ جایی با طیف رنگی بی‌پایان از نور روز.

 

 

همانند دیگر کشورهای شمال اروپا، سوئد نیز در تابستان روزهای بسیار طولانی را تجربه می‌کند، به‌ویژه در مناطق شمالی آن. از اواخر ماه مه تا اواسط ماه ژوئیه، خورشید در آسمان می‌ماند و هرگز کاملاً پشت افق پنهان نمی‌شود.

 

سوئد با برگزاری جشن میسومار بیشترین استفاده را از این وضعیت می‌برد؛ تعطیلی ملی محبوبی که با جشن‌های فضای باز، رقص دور تیرک و تاج گل‌های رنگارنگ برگزار می‌شود. از طبیعت دست‌نخورده‌ی لاپلند تا شهرهای دل‌نشین کنار دریاچه‌های درخشان، سوئد زیر نور خورشید نیمه‌شب، سرزمینی از آرامش، زیبایی و شادی ساکت است.