امروز با صائب : زلف مشکین تو یک عمر تأمل دارد

باید آهسته ز پیران جهان دیده گذشت
نتوان تند به اوراق خزان دیده گذشت

چشم شوخ که مرا در دل غم دیده گذشت؟
کز تپیدن، دلم از آهوی رم دیده گذشت

وقت آن بی سر و پا خوش که در ایام بهار
سبک از باغ چو اوراق خزان دیده گذشت

دارد از گرمروان داغ، مرا سیر شرار
که به یک چشم زدن زین ره خوابیده گذشت

طفلی از بیخبری ها ز لب بام افتاد
سخنی بر لب هر کس که نسنجیده گذشت

دست و دامان تهی رفت برون از گلزار
هر که از مردم فهمیده، نفهمیده گذشت

خنده رو سر ز دل خاک برآرد چون صبح
غنچه هر که ازین باغ، نخندیده گذشت

از جهان چشم بپوشان که ازین خارستان
گل کسی چید که با دیده پوشیده گذشت

زلف مشکین تو یک عمر تأمل دارد
نتوان سرسری از معنی پیچیده گذشت

آه نگذاشت اثر از دل صد پاره من
چون نسیمی که بر اوراق خزان دیده گذشت

از دو سر، عدل ترازوی گران تمکینی است
که نرنجاند کسی را و نرنجیده گذشت

کرد خون در جگر خار علایق صائب
هر که زین مرحله با دامن برچیده گذشت

تصویر محله «فرمانیه» تهران حدود ۹۰ سال قبل

بیشتر بخوانید:

امروز با صائب تبریزی: شبهای هجر را چه دراز آفریده اند

امروز با صائب: ما را به گوشه چشم تسخیر می توان کرد

امروز با صائب تبریزی: خم چو گردد قد افراخته می باید رفت

امروز با صائب تبریزی: چون باد صبح ، رزق من از بوی گل بُود

امروز با صائب تبریزی: شرم یوسف مانع رسوایی یعقوب ماست

تماشاخانه

پارتیا، افسانه «آن‌شیگائو»؛ سفر شاهزاده ایرانی به چین / سوغات او یک دین بود

ساعت ۸:۱۵ ششم اوت ؛ هیروشیما / وقتی شهر در دیگ قیر می‌جوشید

فیلم های دیگر