تاریخ:
بهمن عظیم در قفقاز روسیه جان ۱۷ کوهنورد را گرفت 
درس نود و سه
احمد زیدآبادی : همهپرسی راه نجات از این مخمصه است
این حق مردم است در بارهٔ سیاستی که آیندهٔ کشور و سرنوشت تک تک آنان را رقم میزند، به طور مستقیم نظر دهند. مهمتر از انتخاب بین جنگ و توافق هم مگر مسئلهای وجود دارد؟ اینک زمان همهپرسی برای دریافت نظر عموم مردم در مورد انتخاب بین دو گزینهٔ سرنوشتساز است. راه نجات از مخمصهٔ کنونی همین است.
احمد زیدآبادی در کانال تلگرامی خود نوشت: در دو ماه آینده از ورود کشور به جنگ یا توافق گریزی نیست. به ناچار باید بین یکی از این دو انتخاب کرد.
تصمیمگیران کشور آمادگی انتخاب هیچکدام از این دو گزینه را ندارند. توافق را ذلت و جنگ را ویرانگر میدانند.
بلاتکلیفی، بیتصمیمی، تعلیق و تعلل آشکارا خود را نشان میدهد. شاید برخی از آنها به راه سومی میاندیشند، اما چنین راهی نه تعریف و تبیین شده و نه واقعبینانه به نظر میرسد.
بلاتکلیفی بدترین وضعيت است چون نهایتاً خوردن چوب و پیاز را توأمان با دنبال دارد.
برای نخستین بار پس از انقلاب سیاست تراژیکترین چهرهٔ خود را به مسئولان جمهوری اسلامی نشان داده است. این وضعیت قابل پیشبینی و پیشگیری بود، اما گوش شنوایی برای شنیدن هشدارها پیدا نشد و به تقاص آن، سیاست با تمام وجود، بیرحمی خود را به نمایش گذشت! این هم بخشی از سرشت سیاست در همهٔ دورانهاست.
حال چه میتوان کرد؟ از سران کشور خواست که در مقابل سیاست "قلدرمآبانه" ترامپ کوتاه بیایند و به آنچه "ذلت" میدانند تن در دهند؟ یا اینکه آمادهٔ جنگ شوند و کشور را در معرض نابودی قرار دهند؟
در صورت بروز چنین معضلی در دموکراسیهای نهادینه شده، دولتها معمولاً با انحلال نهادهای قانونی، انتخابات زودهنگام برگزار میکنند تا گرایش عمومی مردم ظاهر شود و گزینهٔ مورد نظر آنان و حزبی که حامی آن گزینه است، زمام قدرت را به دست گیرد.
در جمهوری اسلامی چنین سازوکاری نه تعریف و پیشبینی شده و نه به آن تن داده میشود.
با این حال، در قانون اساسی اصلی وجود دارد که ظاهراً برای همین موقعیتهای بغرنج و تراژیک در نظر گرفته شده است. طبق اصل 59 قانون اساسی: "در مسائل بسیار مهم اقتصادی، سیاسی، اجتماعی و فرهنگی ممکن است اعمال قوه مقننه از راه همهپرسی و مراجعه مستقیم به آراء مردم صورت گیرد. درخواست مراجعه به آراء عمومی باید به تصویب دو سوم مجموع نمایندگان مجلس برسد."
چرا این اصل در قانون اساسی گنجانده شده است؟ به قصد تفنن؟ یا برای استفاده به وقت ضرورت؟
مهمل بودن این اصل را نمیتوان پذیرفت هر چند که ظاهراً برخی نهادها و محافل آن را لغو و بیهوده میشمارند و حتی توصیه به اجرای آن را هم مستوجب توبیخ ميدانند!
به هر صورت، این اصل اکنون میتواند تصمیمگیران کشور را از بلاتکلیفی نجات دهد و بار انتخاب بین دو گزینهٔ دشوار را از دوششان بردارد.
در عین حال این حق مردم است در بارهٔ سیاستی که آیندهٔ کشور و سرنوشت تک تک آنان را رقم میزند، به طور مستقیم نظر دهند. مهمتر از انتخاب بین جنگ و توافق هم مگر مسئلهای وجود دارد؟
اینک زمان همهپرسی برای دریافت نظر عموم مردم در مورد انتخاب بین دو گزینهٔ سرنوشتساز است. راه نجات از مخمصهٔ کنونی همین است.
لینک کوتاه: کپی لینک
خط خوردن یاسر آسانی از تیم ملی آلبانی؛ واکنش ستاره استقلال تصویر دختر ووشوکار ایرانی در افتتاحیه بازیهای آسیایی خبرساز شد حتی فیلم اصغر فرهادی هم دیگر اتفاق نیست ؛ چرا کسی درباره «داستانهای موازی» حرف نمیزند؟ پرداخت ۲۷۳ همت تسهیلات تکلیفی به بیش از یک میلیون متقاضی وزیر شرایط اضطراری روسیه: علاقهمند به استفاده از تجربیات ایران در دوره جنگ هستیم ادعای سنتکام: ایران یک بشکه نفت هم صادر نکرده است محدودیت ترافیکی جادههای شمالی از امروز پیمان قاسمخانی در فیلم جدید (عکس) رکورد تاریخی در لیگ برتر زنان؛ ۳ مسابقه هفته اول پخش زنده شد روز شلوغ کاروان ایران در ناگویا؛ رقابت برای نخستین مدالهای آسیایی سال تحصیلی جدید؛ ارشد و دکتری کاملاً حضوری و آزمایشگاهها فعال میشوند آخرین وضعیت پرونده سه محیطبان شهید در خراسان شمالی، گلستان و خوزستان آیتالله شبیری زنجانی در بیمارستان بستری شد توقف پروازها در فرودگاه ریاض پس از حمله پهپادی آمادگی ایران برای همکاری با افغانستان در بخش برق