شعبده‌بازی که الهام‌بخش اختراع اندوسکوپی شد

به گزارش ایمنا، سنت بلع شمشیر به‌تدریج در سراسر جهان گسترش یافت. در سال ۴۱۰ میلادی، این عمل در طول نبرد توتونی‌ها برای هنرنمایی تصرف رم دیده شد. سال حدود ۷۵۰ میلادی نیز جشنواره‌هایی در امپراتوری روم برگزار می‌شد که بلع شمشیر بخشی از سرگرمی‌ها بود. تا قرن هشتم، نوعی تئاتر خیابانی ژاپنی به نام «سانگاکو» نیز ریشه‌های خود را به بلع شمشیر نسبت داد.

این هنر سپس راه خود را از روم و یونان به اروپا باز کرد و هنرمندان خیابانی قرون وسطایی مهارت‌های خود را در این زمینه نشان می‌دادند. اگرچه کلیسای کاتولیک چنین نمایش‌هایی را در قرون وسطی ممنوع کرد، اما مردم عادی همچنان از تماشای نمایش بلع شمشیر لذت می‌بردند.

در اواخر قرن نوزدهم میلادی، علاقه به نمایش‌های خیابانی اروپا کاهش یافت و به همراه آن علاقه به بلع شمشیر نیز کم‌رنگ شد. انتهای همان قرن این هنر از طریق نمایشگاه جهانی کلمبیا در شیکاگو وارد آمریکا شد و نسلی جدید از هنرمندان آن پدید آمد. امروزه تعداد بسیار کمی هنرور وجود دارد که هنوز هم این عمل خطرناک را تمرین می‌کنند و بیشتر آن‌ها اهل شهر آندرا پرادش هند هستند.

تلاش‌های شعبده‌بازان در پیشرفت پزشکی

در این دوره، مقالات مختلف به نقش مهم هنرمندان شعبده‌باز شمشیرخور در پیشرفت‌های علمی و پزشکی اشاره می‌کنند. ابتدا یک فیزیک‌دان اسکاتلندی از یک شمشیرخور برای مطالعه سیستم گوارشی انسان استفاده کرد. سپس در سال ۱۸۶۸، دکتر آدولف کوسماول با کمک یکی دیگر از این شعبده‌بازان به اختراع اندوسکوپ پرداخت. با گذشت زمان، نمایش‌های خوردن شمشیر کاهش پیدا کرد و آن‌ها کمتر در سیرک‌ها و نمایشگاه‌ها دیده می‌شدند.

با توجه به اینکه این هنر بیشتر تبدیل به یک داستان تاریخی شده است، علاقه‌مندان این هنر مانند دن مایر، رئیس انجمن بین‌المللی شعبده‌بازان شمشیرخور، تصمیم گرفتند تا تغییر ایجاد کنند. مایر متوجه شد که روزهای ملی زیادی برای همه‌چیز وجود دارد؛ پس چرا نه برای شمشیرخوران؟ او معتقد بود که بسیاری از مردم نمی‌دانند چگونه این اجراکنندگان خود را برای سرگرم کردن مردم در معرض خطر قرار می‌دهند، بنابراین روز جهانی بلع شمشیر را ایجاد کرد که آخرین شنبه هر فوریه است.