آواز نهنگ‌های گوژپشت از قواعد بنیادی زبان‌ انسان پیروی می‌کند

آرنون و همکارانش که مقاله‌ی آن‌ها در مجله «ساینس» منتشر شده، پس از تجزیه‌وتحلیل آوازهای ضبط‌شده درطول ۸ سال از نهنگ‌های گوژپشت در کالدونیای جدید واقع در جنوب اقیانوس آرام، دریافته‌اند که صدای این حیوانات به‌طور دقیق از اصلی به نام «قانون بسامد زیف» پیروی می‌کنند.

این قانون ریاضیاتی یکی از ویژگی‌های بنیادین زبان انسانی محسوب می‌شود که با استفاده از آن، بسامد استفاده از واژگان مشاهده می‌شود؛ بدین صورت که رایج‌ترین واژه در هر زبان دو برابر رایج‌ترین واژه‌ی دوم و سه‌برابر واژه‌ی رایج بعدی و به همین ترتیب تا چند برابر واژگان پرکاربرد دیگر ظاهر می‌شود.

اما پیش از آنکه محققان بتوانند صداهای ضبط‌شده را تجزیه‌وتحلیل کنند، باید بخش‌های شبیه به کلمات (هرچند فاقد معنای خاص) را در میان زنجیره‌ای از ناله‌ها، جیغ‌ها و اصوات بیگانه شناسایی می‌کردند. آن‌ها خود را در موقعیتی مشابه نوزاد انسان یافتند و به همین دلیل، از فرآیند یادگیری نوزادان الهام گرفتند. آرنون می‌گوید: «نوزادان انسان یک سیگنال صوتی پیوسته دریافت می‌کنند و باید تشخیص دهند که واژگان در کجا قرار دارند.»

به طرز شگفت‌انگیزی، نهنگ‌های گوژپشت ممکن است از رویکرد مشابه نوزادان استفاده کنند. وقتی پژوهشگران آوازهای نهنگ را براساس «احتمالات انتقالی»، درست مثل نوزاد انسان، بخش‌بندی کردند، الگوها به طرز دقیقی با قانون زیف در مورد فراوانی مطابقت داشتند.

 در مقابل، زمانی که هزار عنصر داده به‌طور تصادفی بازآرایی شدند، اصلا با یکدیگر سازگاری نداشتند؛ مشاهده‌ای که به‌طور قوی نشان می‌دهد نتایج به‌دست‌آمده از احتمالات انتقالی ناشی از شانس تصادفی نبوده است.