کد خبر ۱۰۳۸۵۱۵
تاریخ انتشار: ۱۱:۳۶ - ۳۰-۱۱-۱۴۰۳
کد ۱۰۳۸۵۱۵
انتشار: ۱۱:۳۶ - ۳۰-۱۱-۱۴۰۳

خاطرات دکتر ویلز در ایران عهد قاجار؛ طبابت با «گرمی و سردی» و «پِهِن داغ»

خاطرات دکتر ویلز در ایران عهد قاجار؛ طبابت با «گرمی و سردی» و «پِهِن داغ»
چارلز جیمز ویلز، پزشک، جهانگرد و نویسنده انگلیسی بود که به عنوان یکی از افسران پزشکی اداره تلگراف بریتانیا در دوران قاجار به ایران سفر کرد. دکتر ویلز خاطرات خود از این سفر را در کتابی با عنوان «در سرزمین شیر و خورشید» شرح داده که با عنوان «ایران در یک قرن قبل» به فارسی ترجمه شده است. در اینجا بخش کوتاهی از خاطرات او را می‌خوانید.

 در اینجا گزیده‌ای از خاطرات دکتر ویلز را می‌خوانید که مربوط به آغاز کار او در ایران و شنیدن نکاتی دربارۀ اوضاع طبابت در ایران می‌شود:

به گزارش فرادید؛ در داخل اداره با رئیس آیندۀ خودم مستر بی آشنا شدم . . . او مرا در جریان کلی کارم گذاشت و با وظایفم آشنا ساخت. پس از آن درباره نحوه مصرف داروها طبق روش و سنت مردم ایران صحبت کرد و گفت که بنا به تشخیص اطبای ایران، کلیۀ امراض به دو گروه گرم و سرد تقسیم می‌شوند. به همین طریق مداوای بیمار هم از طریق گرمی یا سردی انجام می‌گیرد؛ بیماریهای گرم را با داروهای سرد و بیماریهای سرد را با داروهای گرم.

اگر یک حکیم ایرانی را بالای سر بیمار ببرند و در ابتدا قادر به تشخیص گرم یا سرد بودن بیماری نشود، اولین کاری که می‌کند این است که مقداری دارو از نوع گرم به بیمار میخوراند؛ اگر حال بیمار رو به بهبود رفت همین طریق را ادامه میدهد ولی اگر متوجه وخامت وضع شد روش خود را تغییر میدهد و داروی نوع سرد به کار میبرد.

 
خاطرات دکتر ویلز در ایران عهد قاجار؛ طبابت با «گرمی و سردی» و «پِهِن داغ»

یکی از همسران ناصرالدین شاه در حالت بیماری در رختخواب؛ سال 1269 شمسی؛ عمارت شهرستانک

گاهی هم کسان نزدیک بیمار به سراغ فالگیر و طالع‌بین میروند. پس از خروج اولین طالع‌بین فورا به سراغ طالع‌بین دیگر می‌روند تا در صورت تطبیق کردن هر دو نظریه به دستور آنان عمل کنند.

از طرفی در ایران هر کس که بیمار می‌شود به محض اظهار آن به دوست، آشنا، فامیل، همسایه و غیره، هر کدام از آن‌ها دارو و طریقه‌ای از درمان را برایش تجویز می‌کند. اغلب آن‌ها از داروهای خانگی و ندرتا هم داروهای شیمیایی و قوی می‌باشد که ممکن است منجر به خطراتی هم بشود.

وقتی بیماری شدت می‌یابد و بیمار با ناله و سر و صدا ناراحتی شدید خود را بروز می‌دهد، گاه طریقه‌های درمان خطرناکی نسبت به او انجام می‌گیرد؛ از قبیل خواباندن بیمار (یا عضوی از دست و پای او) در میان پهن تازه و داغ چهارپایان و یا گذاشتن بدن او یا عضوی از آن در داخل پوست تازه کنده شده و گرم حیوان و دوختن پوست به دور آن.

برچسب ها: گرمی و سردی ، طبابت
ارسال به دوستان
تورم بخش‌ خدمات به ۵۶ درصد رسید/ تامین جا و غذا مشمول بیشترین افزایش قیمت اعتصاب عمومی در فرانسه؛ اعتراضات از پاریس تا مارسی گسترش یافت ۱۲ مورد هشدار بمب گذاری در هواپیماهای اروپا؛ فقط از صبح امروز اتحادیه‌های معلمان بذر دموکراسی را در مدرسه‌ها می‌کارند رازهای جنایی یک بیمارستان با پخش سریال روسی «جراح» رونالدو خداحافظی کرد؛ برای همیشه سیا و خزانه‌داری آمریکا خواستار ادامه محاصره ایران به جای حمله نظامی شدند معرفی کتاب برندسازی شخصی اصیل و نقشه راه ساختن اعتبار کشته شدن سرباز ترکیه در مرز ایران / وعده تهران برای تحقیق وقتی صدای ضبط صوت از زیر پتو می‌زد بیرون        ناگفته‌های فرزاد موتمن از سینمای جنگ و ضدجنگ: دلم با مردم فلسطین است فیلم «عروسک» در راه جشنواره فیلم‌های جهان ترک استانبول این یک مقاله علمی است: از کشف عجیب برندگان جایزه نوبل پزشکی تا لذت یهودیان از دیدن احمدی نژاد «توپ سیاه» جایزه تماشاگران جشنواره لندن را برد سفیر فرانسه در خانه سینمای ایران